Konsantre Mandalina Suyu

Nice- Portbou - Barcelona . . . 21-07-2011. . . 8.GUN

2011-10-16T11:37:00.000-07:00

Nice den başlayan yolculuğumuz; Toulon, Marseille, Nimes, Montpellier, Toulouse, Narbonne, üzerinden geçerek Portbou da son buldu.

Bu arada aradaki aktarma istasyonlarından Narbonne'da benim çiş ve diş fırçalama molam yüzünden treni kaçırınca süresine 6 saat eklenip 19 saate ulaşan yolculuğumuz sabrımızı sınamaya devam ediyor ve Portbou ya giden trenin peronunu bi türlü öğrenemiyoruz :)

Kimse böyle bi kasabayı bilmiyor, söylüyoruz soruyoruz yok anlamıyorlar.. Nebiçim fransız lan bunlar derken bir adam çıkıp haaa siz Pobouuuuuuuuuuuu diyorsunuz diye içten bir şekilde uzatarak okuyor kasabanın adını..

Elimizdeki güzargah listesinde de inanılmaz uzun yazan bir ismi olduğu için, tüm harfleri okuyarak soruyorduk zaten insanlara :) Meğersem orası Pobouuuuuuuuuuuu imiş:)

Portbou Fransa-İspanya sınır kasabası ve gerçekten terk edilmiş bir yer..
İnanılmaz açız, pisiz, ıslanıp kurumuş çamaşır kokuyoruz biran önce son aktarmayı yapıp otele atmak istiyoruz kendimizi..
Barcelona trenine daha 2 saat var. Saat sabahın 10:30 u. İstasyonda ne bir otomat var yiyecek-içecek için ne bir insan soru sorucak..

Dışarı çıkıp şehirden bişeyler alalım diyoruz veeeee ŞOK! şehir yok :) alabildiğine köy..

Ufacık kulubeler.. yaşam belirtisi olan tek şey istasyonun önündeki düzlüğe yatmış railci diğer gençler.. Gözlerime inanamayarak her açıdan bakıyorum dışarı.. Bir dağ, eteğinde 2-3 kulube, tarlalar, bir tünel ve istasyon.. Tüm kasaba bu kadar :) He birde sakat köpek var..

Muhtemelen kasabanın içlerinde yerleşim yerleri vardır ama en kıyıdaki sınırdaki istasyonun etrafı gerçekten çoktan ölmüştü :) Tuvaletleri yok gibi birşey; görevli, bilgi masası filan direk yok. İstasyon sadece yük trenlerinin uğradığı bir yere benziyor.. Şok içinde gezerken gidip üzerimizi değiştircek bir kuytu buluyoruz. Hoş zaten her yer ıssız :)

Bu arada Uurcan şans eseri bir tren görevlisi yakalayıp daha erken tren var mı diye soruyor biz burda 2 saat bu halde kalırsak açlıktan ölürüz!

Adam "Madride giden bir yük treni var sizi ona bindirelim 15 dakkaya gelicek, ama oturucak yer bulamayabilirsiniz sonuçta büyük yükler taşıyan tren" diyor.

Deli gibi sevinip toparlanıyoruz.. Tam o esnada 2 Güney koreli çocukla karşılaşıyoruz.. Onlarda bizim gibi bir önceki treni kaçırmış ve beklemek zorundalar.. Onlarada güzel haberi verip hep birlikte perona koşuyoruz..

Çok eğlenceli olucak yük treninde gidicez :)

Sınırı yüklerle geçip başka trene binicez..

Sadece şu tünelden geçtiğimizde İspanyadayız!

15 dakka oluyor, 25 dakka oluyor kuş bile uçmuyor istasyonda :)

Uurcan gidip yine adamı buluyor ve trenin çok gecikeceğini öğreniyoruz.. Ve ben parlak fikirler sunmaya başlıyorum.. "Ya zaten bu trenle 15 dakika filan gidip diğer istasyondan Barcelona trenine geçicektik. Sadece şu dağı geçmemiz gerek bence etrafından dolanabiliriz, yürüyelim" diyorum :)

2 ülke sınırını yürüyerek ve tel örgülerden atlayarak geçmeyi önerdiğimde Koreliler biraz garipsese de bizimkiler gülüyor :)

Evet açım, pisim ve mantıksal çerçevede düşünemiyorum ..

"Altı üstü bir dağ !
Kaç dakika sürebilir ki!
Belki yolda köy bakkalı filan buluruz.."

Uurcan; "eğer dolaşması o kadar kolay olsaydı içini oyarak tünel açmazlar etrafından yol geçirirlerdi biraz mantıklı ol" diyip beni uyarıyor. Onun kafası hala çalıştığına göre bizden gizli bişiyler yemiş olmalı :)

Bu boşlukta Uurcan Korelileri kameraya alıp muahbbet ediyor, Zuhal isimlerini ezberlemeye ve Korece konuşmaya çalışıyor, bende kuzey-güney Kore siyaseti tartışması yapıyorum çocuklarla :)

Yarım saat sonra yük treni gelip bizi hoppacık alıyor veee sınırı geçiyoruz :) Diğer istasyonda inip Barcelona Trenine aktarıyoruz hep birlikte.. Koreliler; Kore dayanışma derneği gibi bi yerde kalıcaklarmış, biz de haritadan otelin yerine bakınıp eheheheeh en işlek caddede ( La Ramblas) diye sevinerek Barcelona ya girişimizi yapıyoruz !!!

Aslında bunlara hiç gerek kalmadan, 19 + 6(genova-roma) saat yerine 24 saati göze alıp Roma dan direk Barcelona ya gemiyle geçseydik hem Sardinia adasını görmüş hem gemi seyahati yapmış olurduk.. Ama o zaman korelilerle tanışamaz, dağların etrafından yürümeyi filan düşünemez, yük treninde yolculuk edemezdik.. :)

Hem Zuhalde Korece merhaba demeyi filan öğrendi... Kaybımız büyük olurdu :)

Nice . . . 20-07-2011. . . 7.GUN

2011-10-02T16:00:00.000-07:00

Haritalarımızı açıp Cannes ve Monaco üzerinden Nice e ulaşıcak olmanın sevinciyle rota çiziyoruz.. Yolculuğumuz biraz çetrefilli olucak. Çünkü interrailde sınır değiştirmek sandığı kadar şıpppadanak olmuyor. Önce sınır kasabasına gitmeniz gerekiyor o ülkenin.. Sonra diğerinin sınırında iniyorsunuz.. sonra tekrar ana hat trenlerinden birine geçiyorsunuz.. Ama zaten bu trenler hep birkaç dakika arayla olduğundan, tık tık seke seke aktarıyorsunuz.. bir de elin oğlu yapmış.. Bağlantılı trenlerin hepsi aynı perondan kalkıyor :) peron 2 de inip 4 dakika sonraki tren için peron 18 e koşmanız filan gerekmiyor. Adam gibi peron 2 den geçiveriyor öbür trende :)

İlk olarak Ventimiglia dayız! İtalya-Fransa sınırı.. Çıt çıt aktarıp fransız trenine geçiyoruz.. Bünyede de bi sarsılma oluyor haliyle.. İtalyan treninden Fransız trenine geçen bir vücudun şoku atlatması 1 saat filan sürüyor. O hantal aptal demir yığını pis tren birden 5 yıldızlı otel oluveriyor.. gıcır gıcır böle, mavi beyaz huzur dolu ferah bir trenin cam kenarında yağmur izliyoruz.. Fransa da gök delinmiş adeta.. Cannes ve Monaco deli gibi yağıyor.. Cannes tam da hayal ettiğim gibi.. Zengin! Gerçekten palmiyeler bile ayrı bir bakımlı görünüyor.. Şehir fırtına altında bile asil.. Tüm kıyı villalar ve marinalarla dolu.. Monaco nunda Cannes den aşağı kalır yanı yok.. Hatta daha da zengin.. Fransız Rivierası aklımızı başımızdan aldı gidiyor.. Ya bir de güneşli filan olaydı hava, vay halimize..

Dipnot: ZuZunun hala yağmurluğu yok.. bakalım neler olacak :)

Roma da toparlanırken, hatta İstanbulda valiz yaparken sürekli diğer railcilerin ve Nice e gidenlerin aklımıza kazıdığı "olum Nice in sahilleri mütiş, gidin 1-2 gün krallar gibi tatil yapın" cümlelerinden etkilenerek bikini-mayo-havlu-flipflop-güneş kremi beşlisini valizimizin en üstüne yerleştirmiş bulunmaktayız :) Tamam deniz-kum-güneş insanı değilim.. Üzerime lapa lapa karlar yağsın bence benim ama Fransız Rivierasında da yüzerim hacı fırsat bulmuşken.. :)

Bulut saymaktan yol gidemez oldum, trendeki klimalar -18 filan konumunda.. Eldivenlerimi ve atkımı koydum mu acaba diye düşünüyorum.
Zuhal uyuyor..
Uurcan uyuyor..
Ben üşüyorum..
Yağmur daha çok yağıyor..

"Nice Antalya gibi bişiymiş" dedikleri için hep, havanın mucizevi bi şekilde açacağından hiç şüphe duymuyorum. Heralde "şu dağı geçince güneş çıkacak, ay tamam şimdi bulutlar gidiyor" diyerek keyifle bekliyorum boynuma doladığım hırkamla :)

Bu arada inanılmaz güzel dağ ve orman manzarasıyla taptaze bir Fransız sabahına uyanıyoruz.. Yani Zuhalle Uurcan uyanıyor..
Ben hala bulut sayıyorum, tık yok..

Kış hariç yılın geri kalanında sadece 1-2 gün yağış alan (oda işte 3-4 yılda bir:) Nice de dolu yağıyor !! İstasyonda inip, camdan dışarı kurbağ gibi bakıyoruz. Yolun karşısında kızarmış tavukçu kentucky amca var.. Valizleri bırakıp gidip internete bakalım hava nezman açıcakmış heralde bi sabah yağmurudur diyoruz :) Bu arada otel bulmamız ve valizleri bi yerlere tıkmamız gerekiyor..
Locker istasyonda var, 5-6 Euro gibi bir bedeli vardı ve saat 11 de kapanıyordu..

Otel ayarlamadan Nice e gelmek, yapılacak en son hata olmalı.. Yok yok yok.. yer yok.. Otel ayarlayan tursit infoya gidiyoruz. adam 3müzede ayrı yerlerde yatak buluyor.. Hiçbir yerde 3 kişilik boşluk yok.. He var tabi bazı yerlerde de , oralarda kalmak için de Cannes deki festivalde açılış filminde oynamış olmak filan gerekiyor.. :)

Uğurcan bir otel ve bir Kfc turu atıp geleyim hemen diyerek, yağmurluğunu giyip yolun karşısına geçiyor. Yarım saat sonra büzülmüş bezelye gibi dönüyor yanımıza.. Donuna kadar ıslanmış, otelde yer yok, kfc de bile yer yok :) Bende yağmurluğumu çıkarıp bikinimi valizin altına tepiyorum sinirden :(

ZuZu yağmurluğu olmadığı için buzdolabı poşetleriyle deneysel çalışmalar yapmayı filan düşünüyor :) Bundan sonraki durağımız Barcelona ! araya Marseille koysak mı diye düşnüürken, tüm kıyı şeridinde fırtınalar koptuğunu öğreniyoruz.. En güzeli en temizi Barcelona...

Kfc de internete girip Barcelona dan hostel ayarlamaya çalışıyoruz şuan.. Hatta bunları direk canlı canlı yazıyorum.. İnternet bir türlü bağlanmadığından, word dosyası açabiliyoruz ancak netbookda :)

Köşede bi internet cafe vardı, yani cafe derken gerçekten cafe değil.. hatta bizim mahalle arası internetçilerden bile daha beter, iğrenç bi yer.. istasyonun hemen yanında tursitlere yönelik, yarım saati 1 Euro bi yer işte.. Orda 95 Euroya Plaça Retial isimli nadide mekanda !? Barcelona da otel ayırtıyoruz..

Hadi artık Barcelona ya gidelim !!!

Gidelim de peki nasıl ? İşte tüm railin en meşakatli yolculuğu başlıyor.. ( Sicilya-Genova treni yolculuk sayılmaz, o bir yaşam tecrübesiydi, adeta bir sınavdı)

Fransızlar iyiler hoşlar da biraz kararsızlar.. 3 müzde sıraya girip tren aktarmalarını ve saatlerini sorup en kısa ve az aktarmalı rotayı soruyoruz. Sıradan çıkıp buluştuğumuzda hepimizde farklı 2 şer rota var. 6 farklı yol ve tren bağlantısıyla Barcelonaya ulaşabiliriz..
Yine 1 saat kadar görevlilerle boğuşup en makul olan rotayı seçiyoruz. Ama o gün o tren yokmuş.. 2 gün sonraymış.. Vay efendim öbür seçtiğimiz tren demin gitmiş filan.. Tamam diyoruz ver sen bize ordan ne varsa ilk trenden yer :)

6 aktarmalı 19 saat süren yolculuğumuz işte bu tercihle başlıyor :)

Trene daha saatler var, yağmur azaldı.. Yemek yedik, biraz kuruduk.. Eeeee o zaman şehri gezelim.. Ama sakın valizleri lockera koymak için para vermeyelim tamam mı.. Saatlerce tıkır tıkır valizle Nice turu atalım :) Caddeler ve kaldırımlar jilet gibi düz ve ıslak olduğundan tıngır mıngır gidiyor tekerli valizlerimiz.. Neş'e içinde geziyoruz.. Şehir gerçekten güzel.. Yağmurdan sonra toprak kokusu yok, fransızlar hep kahve ve parfüm kokuyor :) Çok güzel sis inmiş bir dağ ve orman manzarası var şehrin ardında.. Bir tarafında da deniz..

Neyse sonra istasyona dönüyoruz.. İstasyon minicik, tren garı geniş tabi de insancıkların beklediği yerler çok dar bi alan.. Ve çok kalabalık.. Oturucak rüzgar almayan kuru yer nerdeyse hiç yok.. Kapalı bile olsa 15 bin adet kapısı olduğu için heryerden rüzgar esiyor.. Sonunda gişelerin orda bir köşe buluyoruz. seriyoruz matları, Uurcan tulumunun üzerine köşeye yere yatıyor, bizde hemen dibine sıralanıp müzik açıp muhabbet ediyoruz. Sıkış tıkış olduğumuz ve Uurcan 2 gündür ilk defa adam gibi uyuduğundan( ki uykusuzken biraz asabi ve kuralcı oluyor, uyusun uyurken çok güzel bebek gibi :) onu uyandırmamak için hiç kıpırdayamıyorum.. Zuhal de uyuyup beni tek bırakmamak için sürekli konuşuyor :)
Hep şu yerde yatan Uurcan yanında bağdaş kurup müzik dinleyen railci halimizin bir fotoğrafı olsun istedim ama... Geçen kimseye makinamı uzatıp çektiremedim.. Zuhal kendi makinasını valize koymuştu ve benimkinin de lensi bozuktu.. Birine versem muhtemelen başaramayacaktı filan falan.. Niyetlenip niyetlenip hiç fotoğraf çektiremedik :) Birkaç saat uyuyup dinlendikten sonra saatimiz çaldı veee trennn geldiii..

Genova . . . 19-07-2011. . . 6.GUN

2011-10-02T15:05:00.000-07:00

Nihayet kabus yolculuğumuz bitti.. Yani en azından Genovaya ulaştık.. Yağmur var, ama cennet gibi bi yer.. Rengarenk evler, arnavut kaldırımlar.. amanda aman..

Geceki yorgunluk ve stresten sonra Genova ilaç gibi geliyor..

3 kişi olmanın keyfini zamandan tasarruf ederek sürüyoruz.. Birimiz turist infoda, birimiz bilet sırasında birimiz yemek-çiş molasında :) Nice e gidicez, tatil yapıcaz.. İnterrail içinde deniz-kum-güneş üçlemesiyle 1 güncük de olsa coşucaz..

İtalya Özeti

2011-08-21T15:17:00.000-07:00

Bir ülkenin 5 şehrini gezmek için 5 gün tabiyki çok az.
Ama Pisa yarım günlük, Venedik 1 günlük şehirler baktığınızda. Neye göre kime göre diyen fasulyeler; bana göre!Yani gidip orda bir süre takılmaktan bahsetmiyorum, interrail seyahati gibi hızlı ve kısa bir gezi içinde ayrılacak süreden bahsediyorum.

Roma kesinlikle 2 veya daha çok gün olmalı. Yani 2 gece 3gün ideal bence Roma için. Gecesi gündüzü ayrı güzel.

Floransa 1 günde yeter ama içinizde kalır 1 gece 2 gün iyidir :)

Milanonun kendisi değilde etrafı güzel. Como göller bölgesi filan. Ama kalmaya gerek yok bence iyice gezip yemek yenip gelinebilir.

Ülkede şehir içi ulaşımda ucuz sayılır, kaçak da binebilirsiniz ama 34Euro cezası var ve çat diye yakalanıyorsunuz, bunun yerine alın 1 Euroya bi bilet kafanız rahat olsun.

Kuzey İtalya hoş, Kuzey İtalya soğuk, ama insancıl..

Güney İtalya güzel, Güney İtalya çok tatlı, çok tarihi ama insanı fazla insancıl ?! ;)

İtalyadan başlamak süper fikir, uçakla hop İtalya; ordan güney Fransa, İspanya, yine Fransa , Benelüx derken hop kuzeye veya Almana.. bunlar güzel rotalar.. Ama başkent gezisine çıkmayın!

Madrid, Paris gibi büyük hayal kırıklıklarınız olur ..
Küçük keşfedilmemiş yerler bin kat daha güzel..

Ama birşey var ki İtalya pahalı, marketler, yemekler, müzeler oldukça mal oluyor..
Değişik bir şey görüp ay bunu alıyım, ay bunu yiyim demeyin ( italyaya özgü değilse) çünkü aynısını İspanya ve kuzeyde yarı fiyatına, Almanya da 4 te bir fiyatına bulduğunuzda hem içiniz acır, hem paranız bitmiş olur :)

İtalyada 200 Euronun üzerinde, kalıcak yeri de varken harcamış bir insan söylüyor bunları. Baştan sıkı tutmayınca ucu elbet yetiyor yukarlar ucuz olduğundan ama keyifli olmuyor ve içiniz acıyor:)

Venedikte sakın 100 Euro verip kayığa binmeyin mesela, yürüyerek çok daha keyifli gezersiniz. Çok canınız çekerse 5 Euroya karşıya geçiren kayıklar var. 2 dakika filan sürüyor ama 2 fotoğraf çekersiniz.

Kahve makinaları filan var İtalyan, makina dediysem bizim cezveler gibi ufak pratik şeyler.. Ben aldım ordan siz almayın :) Almanyada onlar bile yarı fiyatına :)

İlkin trenler eski ve kötü gelicek gözünüze, Avrupa treni uçak gibi demişlerdi bu ne diyceksiniz haklısınız. Kuzeye gittikçe güzelleşecek, coşacak trenler.. Tırsmayın. Fransız treni ful konforlu, Alman treni extra geniş olacak..

Ama herşey dakik ülkede, tren 16:42 yazıyorsa 16:40 da en geç orda olun ki binebilin. Çünkü 16:42de o tren gitmiş oluyor canımcığım böyle ardından mendil sallarsın.

İtalyayı en ucuz kapatan, kral gibi gezer diğer yerlerde bence.

Zaman bulursanız müzelerin ucuzlarına olsun girin. Biz giremedik, daha güneye inmek isterdim inemedik, Napoli görülmeye değer mi bilmiyorum ama tekrar gitmek benim için pek yemeyebilir güneye :)

Makarnaları gerçekten çok güzel, ama pizzaları.. ah o malzemesiz boş pizzaları..
İncecik hamur, mozerella, sos bir de seçtiğiniz tür malzeme.. hepsi bu... tadları evet çok güzel ama bizi doyurmaz arkadaşım. Pizza dedin mi en az 5-6 farklı malzeme gelecek , kalabalık olacak.. Orda ne sipraiş edersen o.. Ton balıklı olsun; ton balığı, ince hamur, mozerella..
Peynirli olsun; daha çok peynir çok çok peynir..
Ortaya Karışık kültürü olmayan bir kültür :(

Dondurmalar kral! Dondurmaları çok çok yiyin, 4-5 Euro ama yiyin bence :)
Tiramusu yiyin :)
Profiterol yiyin.. burda havanız olur ;)

Ufak butik dükkanlardan makarnalar alabilirsiniz renkli renkli, getirmek için yani, hatırasına hediyeliğine.. Ama gidip markalı paketler almayın marketten, Almanya da da var:)

Carefourdan ucuz Despar var market olarak, herşeyiyle daha ucuz.

Bir Vespa çılgınlığı beklemeyin, yok, bisiklet bile nadir..
Raybanler ucuz değil.. 50-150 Euro arası değişsede internetten daha ucuza aldım ben wayfarer gözlüğümü kargosu içinde bide, ordan geldi.. Dükkanlar pahalı malesef..

Nike a takıklar, Pumaya takıklar.. Adidas yok ya :( mağazası bile yok avrupada çoğu şehirde Adidasın. Şok oldum!

Genova! Genova çok güzel yer.. İçinden geçtim, indim, azcık biraz gördüm. evler, sokaklar mütiş.. Yağmurda Genovaya aşık oldum.. Ben gezemedim, siz gezin. Tren saatlerinizi ayarlayın mutlaka görün..

Aklıma geldikçe eklerimbu yazıya; İtalyadan ne umdum, ne buldum diye :)
Güzel memleket, şehirleri küçük azcık şehirden çıktınmı heryer bağ bahçe köy..

Ama yine gidermiyim?
Tüm Avrupa ve birazda Asya bitsin anca öyle 2. tura :)

He birde İtalya, İtalya diye gözde büyütüp, kendi kendine ülkeye evden aşık olup, İtalyanca konuşmaya çalışıp, filmler izleyip, sokaklarına hayran kalıp, çok büyük umutlarla gitmemek lazım.. hüsran olur..

Ama Roma ya değer, Roma tatlı, Roma güzel..

Yanmayaydı iyiydi.

Sicilya - Roma - Genova Treni . . . 18/19-07-2011 . . . 5/6. Gun

2011-08-19T17:28:00.000-07:00

İstasyonda tuvaletler hep paralı hep paralı.. Üstümüzü değişcez para, işiycez para.. ay yeter diyip koridorda giyiniyoruz tuvalete tekrar girmemek için:)

Açtık valizleri, hava serinledi diye hırka, pantalon filan bulup üstümüze geçirme derdindeyiz.
Ben rahat olur diye tayt giyiyorum, e gece treni uyiycazya :)
ZuZu da benzer bi pantalon giyiveriyor..

Bekliyoruz trenimizi peronda.. Kırmızı, eski püskü bi tren yanaşıyor. Koltuk numaramıza göre buluyoruz vagonumuzu, Uurcan bi kapıdan biz diğer kapıdan biniyoruz trene hızlı olalım diye. Ortada buluşucaz aklımızca.

Tren Sicilyadan kalkmış, Genovaya gidiyor.. Bizde Roma dan binip Genovaya geçicez.. Gecenin körü herkesler uyuyor yataklı vagonda.. Kuşetlere doğru ilerliyoruz derken Uurcan geliyor karşıdan.. Geri gidin gelmeyin diyerek !

Nası gelmeyin ya yerimiz orda oturcaz, yatcaz uyicaz diye diretiyoruz biz. Daracık koridordan 2 koca valiz geçirmişiz canımız çıkmış, heryer insan ayakta onlarca kişi, kesinlikle oturucaz biz diyoruz.

Uurcan gelip kuşette 6 tane siyahi var uyuyolar, içeri giremeyiz dediği an Genova treni bitiyor benim için. Ayakta duralım tamam ama duramıyoruz ki yer yok. Valizimin 3 tekeri benim üzerimde dik duruyor, ben tek ayak üzerindeyim zaten.. Zuhal valizi hiç yere koyamamış üstünde tutuyor. Mümkünatı yok yani bu trenle ayakta filan.

Sonra ilerleyip bizde kuşeti görüyoruz. Adamlar baya baya uzanmışlar yatmışlar. Az ilerde tuvaletlerin olduğu bir boşluk var, orda dikilelim bilet kontrolünde nasılsa ortaya çıkıcak diyoruz ve başlıyoruz eşyalar üzerimizde direnmeye. Yorgunuz, uykusuzuz, sandviçlerimiz çantamızda, elimde yastığım var uyumaya geldim, ama ayakta tuvalet kapısında dikilip gelene geçene yol vermek için valizi kaldırıp indiriyorum.

Kabus gibi 1 saat başlıyor. Yol 6 saat daha sürücek ve sabah 10 da inicez. De nası dayanıcaz burda leş gibi de kokuyor .. Diye hayıflanırken Zuhalden ses gelmiyor..
Ayakta uyumuş!

Sarılmış bir direğe kafayı yaslamış orda uyumuş!

Şok üstüne şok yaşarken bide çapkın italyanların göz kırpmalarına maruz kalıp mum gibi önüme bakıyorum :)

Arkamdaki adam muabbet etmek isteyip "ver ar yu firom, Romenya?, Moldevya? Bulgerya?" diye sorular sorarken Uurcanın bakışlarıyla karşılaşıyor. Bende arka vagona sürgüne gönderiliyorum. Arka vagonda bizim gibi railci çantalı gençler var. Bir çözüm arayışı içinde oraya bakınıp, çapkın italyan denizci bi tip yüzünden gerisin geri dönüyorum. Adam şapkasını çıkarıp selam filan veriyor ikide bir :)

Bu trendeki tek kız biz miyiz?
hayır aileler var, çocuklar var, genç kızlar var seyahat eden. Ama tek turist biziz o anda ortamdaki. Biz beyazız onlar azcık biraz esmer :) hemen dikkat çekiyoruz herkez bize bakıp fısıldaşıyor.

Neyseki yaklaşık 1 saat sonra bilet kontrolü başlıyor. Görevli farkedip bizi yerimize oturtup yolu açmaya çalışıyor. Tabi önce kuşeti boşaltması gerek. Bizim gibi 2 biletli daha dışarda kalmış.
Adamları dışarı çıkartmaya çalışıyor filan kavga çıkıyor kalkmıyorlar, istasyona yanaşıyoruz şansa, istasyon polisi geliyor 2 kadın 1 erkek olaraktan ve zorla bunları trenden atıyor.

Biz olayın şokundan bembeyaz bakıyoruz ve ben oraya girmem, korkarım gelir döverler diyorum :)

Polis sarılıp korkma filan diyip bizi hop kuşete koyuyor valizleride tepeye atıyor sorun çözüldü :)

içerde diğer biletlilerle birlikte yolculuğa başlıyoruz. Ama sinir krizleri geçiriyorum uyuyamıyorum hop hop uyanıyorum stresten. uurcan nöbet tutuyor soyulmayalım diye ve hadi uyu sonra ben uyicam diyip uykuya zorluyor beni. Zuhal zaten daha oturmadan uyudu.. Kavgayı gördüğünden şüpheliyim :)

Camın kenarında oturan bir aile var camdan kadın bana şirinlikler filan yapıyor. Yanında demin göz kırpan italyanlar var hala bakıyolar, perdeyi çekemiyorum ayıp olmasın diye kadına:)

stres üstüne stres :)

neyse dalmışım, uurcan perdeyi çekmiş, sabah olmuş, inicez birazdan :)

interraile başladığımızda en uzun ilk yolumuzu güney italya treniyle yaptık.
berbattı !!
güneye asla inmem dedim o hali görünce.

güneyden gelen bir gece trenine binmek mi bir daha?

treni satın alsanız binmem..

kimseyede tavsiye etmiyorum. yazdıklarım hissettiklerimin 10'da biridir muhtemelen.
yazsam mı diye düşündüm hatta uurcanla zuhale de sordum bu treni ve özellikle uyarı yapmam gerektiğine karar verdik birlikte.

binmeyin. :)

Roma . . . 18-07-2011. . . 5.GUN

2011-08-19T14:40:00.000-07:00

Saat çalıyor..
Çalıyor.. Çalıyor..
Israrla devam ediyor..
Otelden 11 de çıkış yapmamız gerek..
bBu demektir ki duş ve eşya toplamak için 10 da.. hayır hayır 9 da uyanmamız gerek. 8 de kalkalım garanti olsun. hem herkesin çıkış saati hengame olucak belli ki.. bir saat kaç dakika çalabilir?

8 de başlayan maratonunu 10 gibi tamamlıyor benim saat :)

Koşarak duşa giriyorum, eşyalarım heryerde serilmiş, ıslak çamaşırlarım var kuruycaklar, daha Zuhalle Uğurcan duş alıcak, onları beklerken toplanıp saçlarımı tarayayım, toplayayım bişey yapayım aşırı sıcak.. Otelde fotoğraf çekilmedik, asansör çok eğlenceli..

Bunca işi 1 saate sığdırırsam interrail değil survivor olur :) Bunca işin arasında oturup bide düşünüyorum biz gece kaçta döndük, niye uyanamadım ? Hemen kendime ve size dün geceyi hatırlatayım :) İspanyol merdivenlerindeydik en son, acayip eğlenmiş, artık belediyenin yavaştan kovalamasıyla merdivenleri boşaltmaya başlamıştık. Saat kaç olursa olsun güvenle yürüyebildik Roma da :) Bu İtalya için çok garip bir şey.. Ama istasyon yakınlarında değildik oralar pek hoş değil malesef..

Ben herzamanki gibi gezelim azcık yolu uzatalım derdindeyim.. Ay burası çok parlak şurdan gidelim.. Ay burda ne varmış diye diye Venedik Sarayının önünden geçirdim gene bizimkileri :) Öyle böyle değil gece daha güzel yemin ediyorum ya..

Herneyse sokakları kestirmeye, haritasız yolumuzu bulmaya çalışıyoruz. He bir de böyle birşey var.. Ömründe ilk kez gittiğin şehir, daha 24 saat bile olmadan sana tanıdık gelmeye, sokaklar seninle konuşmaya filan başlıyor..

Sabah polislerin yolu kesip yayaları durdurduğu, önemli birinin arabasıyla binasına girdiğini beklediğimiz yerdeyiz (aynı Türkiyedeki gibi önemli bir zat geçerken bekletilmek). Hemen ortamı tanıyıp "ay tamam bu sokaktan giricez" diyip dalıyoruz sokağa.. Gerçekten de doğru sokak, biraz ilerleyince gündüz kapalı olan yerlerin çoğunun bar olduğunu ama ne hikmetse yine bu saate kalmayıp kapanmak üzere olduğunu farkediyoruz.

Ve çat diye bir tanesinin camının altında duruyorum.. Giriş kattaki şirin bir bardan Coldplay ezgileri yükseliyor.. Yarı açık ama yaslanıp müziği dinliyorum kedi gibi.. ZuZu ise oynamaya başlıyor hafiften.. Uurcan durup bizi izleyip muhtemelen; "hayatımın hatasını yaptım 2 kızla bu geziye çıkarak" diyor içinden :)

Roma şuan çok güzel hatta seksi :)

Neyseki müzik kesiliyor da biz de otelimize dönüyoruz :) Otelin binlerce kapısı var.. Dış büyük kapı, bizim katın kapısı, koridorun kapısı, odaların kapısı derken 3 kilo anahtarla geziyoruz..
Kapı açma işi her zaman erkeklerin olduğu için uğurcan kapıları açtıkça ilerliyoruz.. Bizim katın kapısına gelince dönüp hafifçe gülümsüyor ve kırılan anahtarı gösteriyor. "Yok artık kırıldı mı, nası ya hadi ya kapıda mı kaldık, parasını da ödemiştik otelin sokakta mı kalıcaz" diye hayıflanıyoruz hepimiz. Yapıcak bişey yok zile basıcaz, otel sahiplerini uyandırıcaz. Yoksa bu gece iç bahçede kaldık kedi gibi.. İyi bari dış kapıdan geçtik :)
Aşağıya inip 2. katta oturan otel sahiplerinin ziline basıyoruz. Tık yok. bidaha bidaha derken miyop olan kadın kapıyı açıyor, bizi yeni müşteri sanıyor ve saat 12de kapanıyor otel müşteri almıyoruz deyip çat kapıyı kapatıyor suratımıza daha biz ağzımızı açamadan :) Tekrar kapıyı tırmalamaya başlayıp içeri sesleniyoruz, anahtarımız kırıldı diye.. 10 dakka sonra gelip gözlüğünü takıp bize bakıyor özür dileyip içeri alıyor bizi 2 kata. Ve kocaman bir torba getirip tek tek 5. katın koridor kapısının yedek anahtarlarını arıyor binlerce anahtar içinden. Takriben yarım saat sonra 5. kattayız :)

Müzik,eğlence,heycan,anahtar derken bu gecikmeler bize 2 saate daha patlıyor ve sabaha karşı yatıyoruz :) Zuhalin ben hazırım sesiyle irkilip sırt çantamı takıyorum.. ön çantamı takıyorum (önümde de yedek bi sırt çantası var bugün gezerken almak için:) Valizimi alıyorum çıkıyorum odaya son kez bakıp..

Neyseki otel sahipleri bizi çok seviyor da eşyalarınız kalsın tren saatine kadar siz gezin deyip bir de tavsiyeler verdiler. Vatican'a gidicez, ne giymeliyiz ??
Erkeklere şort, kızlara göğsü açık kıyafet yasak isterseniz elbise ve askılı bluz giyebilirsiniz. Ama erkeklerin bacakları kapalı olacak diyor otelin sahibi..

Biz bilgileri alırken uğurcan valizleri yerleştiriyor ve gitmeye hazırız Vaticana :) Yürüyerek 15 dakika filan otelden , ama açız, market lazım, piknik lazım.. Bunlar mühim şeyler.. Kahvaltı- piknik ardından Vatikanda turluyoruz. Pek bi numarası yok öyle başka bir yermiş gibi değil. Ha iraz öyle neden heryerde Papa var. Herşeyin üstünde resmi var. Floransadaki Davut oluyor sana Papa. Elini neye atsan kutsal bir söz altında Papanın fotoğrafı. Hava o kadar sıcak ki kimsenin Romayı yakmasına gerek yokmuş. Roma cayır cayır yanıyor zaten. Gezmemiz bitsin artık çıaklım burdan birde öğle yemeği-pikniği yapalım diye çıkmaya hazırlanıyoruz Vatikandan. Turist bir kızın şemsiyesine imrenip "verde bizde 2 fotoğraf çekinek" diyerek alıyorum elinden. Şemsiyenin sopasıylada kızı kışkışlıyorum fotoğrafa girmesin diye. İnadına giriyor:) Sonra tam arkamızda ki bu tombidiklere bayılıyorum.Kıyafetleri çok şirin. Bilmem göz kırpmaları yasakmıydı, valla bana kırptılar, ben pozumu aldım :) Collesium'a gitmedik, ordaki harabeleri gezmedik, hava sıcaklığı artıyor sürekli bayılıvericem Roma beni bitirdi derken hadi otobüsle inelim diyoruz. Oraya giden otobüsü ve durağı bulmak tam bir kaos. Herkes farklı hat numarası söylüyor..

Gene bir gazeteci bulup bilet almamız lazım. 1 € filan ama çatır çatır para gidiyor yola. Bu sebepten ZuZu nun Milanodaki ceza korkusu az gelmiş ben bilet almiycam siz alın diyor ve 2 biletle otobüs durağına gidiyoruz :)

Biz ön kapıdan binip biletlerimizi basarken Zuzu orta kapıdan binip bir denetim anında inicek hemen. İlk gelen otobüs geçiyor mu geçmiyor mu derken bir bakıyoruz Zuzu yok :) Orta kapıdan hop diye binmiş otobüse.. Camdan görsün bizi diye hoplayıp zıplıyoruz, yok gayet rahat binip oturuyor görmüyor bile bizi..

Şimdi oalcak olan 2 şey var;
1- Zaten her şehirde kaybolursak diye buluşma noktası ayarladığımız gibi o gün de Collesium u ayarlamıştık, oraya gidip bizi bekliycek..
2-Bindiği otobüs oraya gitmediği için kaybolucak :)

Hemen telefona sarılıp ona ulaşmaya çalışıyoruz, ama naled telefonun bozulacağı tutuyor, tek ihtiyacımız olan anda çekmiyor çalmadan kapanıyor tamamen. Şarjı mı bitti, ay oda bize ulaşamicak derken açılıp ZuZuyu arıyor telefon kendiliğinden, bu seferde o açmıyor :) Neyse diyip bir sonraki otobüse binip Collesiumda buluşma umuduyla ilerliyoruz..

Bizim otobüs bizi Venedik Sarayının yanında bırakıyor :) Ayarlasam denk gelmez.. ZuZununkide direk Collesiuma götürmüş meğersem :)

Yürürken siyah şapkalı bir bağyan bize yaklaşıp " ay nerde kaldınız alışveriş yaptım sıkıntıdan diyor" :)
Kendine 5 € ya şapka almış.. Bende ona yoldan 3 € ya aldığım kırmızı şemsiyeyi gösteriyorum :) O kızınki içimde kalmıştı napim.. He bide hava çok sıcak :)

Önce ZuZu 15 €dan başlayan şapkanın fiyatını nasıl düşürdüğünü anlatıyor, "ay dedi 15 yok dedim 5 den yukarı vermem, ay diyor 10 olsun yok dedim No 10 €, Just 5 €" :) Bu ZuZu nun mottosu olarak kalıyor gezi boyunca. Herşeyi 5 € ya aldı her ülkeden :)

Sonra ben başlıyorum "5 dedi 3 dedim 4 dedi 3 dedim 3 dedi aldım bu kadar":)
O ara Uğurcan çantasından bandana çıkarıp kafasına bağlıyor, bir tane daha çıkarıp ağzmıza bağlamak üzereyken Collesium u görüp neş'e ile doluyoruz :)

Tabiyki giriş kapısındaki devasa sırayı, parayı ve sıcağı hesaplayarak içine girmeme kararı alıyoruz. Diğer fakir railciler gibi tellerinden ardından bakıyoruz içeri :) Etrafında dönüp arkasında fotoğraf çektiriyoruz filan derken yorgunluk ve açlık başlıyor ( evet yine acıktık, çok yürüyoruz yakıyoruz ne var ) :)

Burda da sıcaktan ölmeden baya bi oyalanıp, geziniyoruz akşam ediyoruz günü. ama güneş bir türlü batmıyor. Herşey şekil ve kişi değiştiryor. enim şemsiyem gidiyor Uurcana, Zuzun şapkası bana geliyor, Suları değişiyoruz, gözlükleri değişiyoruz.. sıcak her türlü sıcak :)

Bir an önce eşyalarımızı alıp, istasyona gidip Locker a bırakıp yemek yemeyi düşünüyoruz. Otelden almalıyız onları çünkü son anda asla yetişip eşyaları toparlayıp trene binemeyiz, gece gece otelde kimseyi uyandıramayabiliriz filan falan.. Zaten oda gibi bir yere koydukları için Termini de sığmama derdi de yok. Parça başı 4€- büyük 5 € dan bir odaya kitliyorlar herkesin eşyasını karmakarışık..

Neyseki yine yakın bir restoran bulup son İtalyan pizza ve makarnamızı yiyoruz da içimiz rahat Fransaya geçicez :) Derken ben tatlılara takılıyorum ve TİRAMUSU yemeyi unuttuğumu farkediyorum. Neyse güzel bir tatlıcı bulalımda TİRAMUSU ve dondurma yiyelim diyoruz ve merkeze tekrar geri dönüyoruz ..

Otobüsle kaçak iniyoruz yine merkeze :) Oturmuş karşımdaki hanım kızla "nerde tiramusu yenir ablacım söle bakiyim" muahbbettei kurmuşum, haritadan göstereek anlatıyor filan çok mutluyum. Derken arkadamızda oturan 2 tipik italyan :) atlıyor lafa, orda yeemsinler aman burasını tarif et filan derken bizde daha merkezi bir yerler soruyoruz. ZuZu da arkasını dönmüş çocuktan tavsiyeler alıyor. Ben kızı o çocuğu sıkıştırıyor derken Uurcan gayet beleşten Tiramusuya konucak gibi :) Tam o anda çocuk gel ben sana evde Tiramusu yapayım diyiveriyor. ZuZucumda kıyamam az kalsın benim için kendini feda ediyordu :) Biz Uurcanla kıs kıs gülerek iniyoruz otobüsten.. Şuanda farkında değiliz ama 3 saat sonra keşke o çocuğa gitseydik ya diye söyleneceğiz :P

Yok! Tiramusu Yok!
Saat 8 i geçmiş ve 5 ten sonra Tiramusu servisi yokmuş.

"Parçalarım vallahi sizi" diyorum!

"Yakarım Roma filan kalmaz bu sefer, nasıl servis yok". Dönüp dolaşıp sokak sokak Tiramusu arıyoruz. Tam mükkemmel bi yer bulduk buraya oturalım derken adam bizi masaya oturtmuyor. "Servis bitti cafeyi kapatıyoruz" diyor. 9 da heryer kapanıyor.

"Kan çıkar. Yemeden gitmem!"

Başka bir mekan tarif ediyor adamcağız oraya yöneliyoruz. Güneş battı, gece oldu hala Tiramusu bulucam ben :( Bi dondurmacıda durup bari dondurma yiyelim son kez diyoruz. Sinirden seçemiyorum neli yiyeceğimi önümdekileri gösterip bunlardan diyorum..

Uğurcan "yorgunluktan yiyemiycem" diyor, belli ki bana kızmış tiramusu arattım diye:)
ZuZu da seçmeye çalışıyor ve "bu neli peki bu neli" diyerek dondurmacı kızın sinirlerini sınıyor :)

O sırada bi Türk geçiyor yanımdan.. Nası ayar verdim ama kıza diyerek.. Bende olayı anlamıyorum tabi ama kıl olup Aferin iyi yapmışın pek güzel olmuş diyiveriyorum :) Türkçe konuşan bulunca dayanamam dalgamı geçerim :) kimse anlamiycak sanıp sallıyolar çünkü :)

Tam o sırada ZuZu gelip "ay mangolu aldım" diyiveriyor. Tataaaaammm ayar verdiği kızla laf çarpan kızın arkadaş olduğunu gören türk gencimiz ortamdan uzuyor :)

ZuZu hemen "ay bi tip sinirimi bozdu dondurma tavsiye edip durdu, bende onun dediğini aldım sussun diye" diyince anlıyoruz ki bu Türk garibim mango diyerek ayar verdi sanmış :) yazık lan !

neyse gece oldu bildiğin, trenimiz var, gidelim de biraz istasyonda uzanalım kemiklerimiz dinlensin diyoruz :) ve dönüşe geçiyoruz.
Tam o anda işte tam o anda bir bar görüyorum. camında kocaman Tiramusu yazıyor!
Can havliyle girip Tiramusu var mı diyorum. Adam paket mi burda mı diyince kendimi kaybedip hepsini ver demişim:)

Şaka şaka gece gece Tiramusu buldum aldım tabiyki paket yaptrdım zaman olmadığından trende yiycem yihuuuuu !!!

Kuşette kiraladık, bekle bizi Roma-Genova Treni :)
Piknik yapmaya geliyoruz !

Roma . . . 17-07-2011. . . 4.GUN

2011-08-19T10:37:00.000-07:00

Günaydın güney!

İstasyonda bir sağa bir sola dolanıp Locker arıyoruz öncelikle. Bir şehre ilk vardığınızda yapmanız gereken 3 şey var.
1- Locker ihtiyacınız olmasa bile saatlerini, ücretini,dolap boyutunu kontrol etmek..
2- Şehirden ayrılış treninizi ayarlamak..
3- Turist info bulup ücretsiz harita vs temin etmek..

Sıralıyoruz bizde işleri Roma Termini de.. Locker levhası alakasız bir yere götürüyor bizi, mağazaların tuvaletlerin filan olduğu istasyonun en sağ ve uzak köşesinde tursit olmayan birini arıyoruz..

En sonunda dayanamayıp bir turiste soruyoruz nerde bu canına yandımının dolapları diye. Çocuk %90 (bence %100) İspanyol çıkıyor ve ölümüne yardım ediyor hatta elimizden tutup gerisin geri götürüyor bizi. İspanyollar biraz böyleler, yardım isterken 3-4 kere düşünmek gerekiyor. İllaki yardım edicekler kaçışınız yok.

Levhaların düzenlenmendiğini aslında dolapların en alt katta ve diğer köşede olduğunu anlayıp gidiyoruz hemen. Dolaplar çeşitli büyüklüklerde, ve 4-7 € arası fiyatta (yanlış yazmadıysam o yorgunluklan). Termini, aslında sadce termini değil bir çok büyük istasyon alışveriş merkezi gibi. Yani bildiğin alışveriş merkezi aslında içinden tren geçiyor. Fastfood dükkanları, marka mağazalar, hediyelik dükkanlar filan 3-4 katlı istasyonlar hep. Sonrasında tren seçimimizi de yapıp ertesi gece Genova treninene kuşet kiralıyoruz. (3 Euro /kişi başı)

?? Gelelim Roma da nerde kalıcaz ?? :)

Milanoda evinde kaldığımız arkadaşım Firuze çok güzel bir otel öneriyor bize, daha önce 4 gün orda kalıp çok beğenmiş. Ama bir interrailci çok güzel bir otelde mi kalmalı ?? Turist infoya gidip yakıcak odun alır gibi sayfalarca farklı harita alıyoruz, otel ayarlayan bir adam yanımıza gelip birkaç otel tavsiye ediyor. İstasyonun yakınında uygun fiyatlı Bed&Breakfast denilen odaları uygun fiyata kiraladığını filan anlatıyor bizde Firuzenin önerdiği otelin fiyatını, boş yer olup olmadığını, adresini filan tursit infodan öğrenip kritik yapıyoruz aramızda.

Aklınızda olsun gittiğiniz merkez istasyonlardaki turist infolar; otel, hostel, araba kiralama gibi hizmetleri ücretsiz hatta indirimle yapıyor. Paranın yarısını onlara yarısını gideceğiniz yere ödüyorsunuz size bir fiş veriyorlar bunun karşılığında. Sonra o adamın önerdiği yolun karşısındaki yere bir baktık bina dökülüyordu, odalar fena sayılmazdı ama o paraya tutulucak gibi değildi açıkçası. (35€ + şehir vergisi :)

Roma da bir de şehir vergisi var efenim, 1-3 € arası değişiyor kişi başı gecelik ödeniyor sebebini bilmiyor bilmekte istemiyorum :)

Herneyse nitekim Firuzenin zevkine ve ilmine güvenerek vergi dahil 31€ olan Primavera Otelde rezarvasyon yaptırıyoruz. Paranın yarısını ödeyip yarısınıda otelde ödemek üzere makbuzumuzu alıp yola çıkıyoruz. Roma da turist otobüsleri (günlük 20€), ve çeşitli araçlı Roma turları var. Açıkçası hiçbirine gerek yok. Günlük veya saatlik bilet alıp gerektiğinde otobüs kullanarak heryere gidebilirsiniz.(1€) Biz sadece termini biraz şehir merkezinden dışarda kaldığı için valizlerle yürünmez diye otele giderken otobüse bindik. Bir de Collesium a dönerken. Bunun dışında heryere yürüyebilirsiniz ki yürümelisiniz de. Sokaklar çok güzel, heryerde karşınıza görülmesi gereken bir yer çıkıyor.
Herneyse otobüste iniceğimiz durağı haritadan takip ettiğimiz için ufak bir kaos yaşayıp 2 kıza soruyoruz. Biri sarışın biri esmer.. Tarif edip aynı yerde ineceklerini söylüyolar, ama biz yine hengameden, eşyalardan, otobüsün kalabalığından filan ayrı düşüyoruz onlardan.. 10 dakika sonra birisi Türkçe dışardan bize bağırıyor inin inin diye :) Neye uğradığımızı şaşırıp Işık hızıyla toplanıp aşağıya atıyoruz kendimizi. Meğer esmer olan kız türkmüş, kendi armaızda sonradan türkçe konuştuğumuzu duymuş bize seslenmiş otobüsten inerken ama biz duymamışız.. Neyseki son anda duyup indik de diğer Rus arkadaşıyla gideceğimiz yere yakınlarında oturuyor oldukları için bize yolda eşlik ettiler. Kaldığımız otelinde linkini vereyim, tavsiye ederim. hotelprimavera.
Kalacağımız yer nerdeyse tüm tursitik yerlere yürüme mesafesinde, caddenin tam ortasında ve teras katıyla muhteşem manzaraya sahip. Ve bizde terastaki en köşe odadayız :) Kıytırık bir odaya vereceğimiz fiyatında altında, son anda ayarlayıp gayet şık bir otelde kalıyoruz ne hoş :) Eski büyük bir bina, eski demirli nostaljik asansörü, kocaman ahşap kapısıyla önünde dikilip yok artık burda mı kalıcaz interraildeyiz biz ya dememize sebep oldu;)
İçine girdiğimizde de gayet temiz ve ferah odaları olan, penceresinden Romayı izleyebileceğiniz şirin bir otel olduğunu düşündük.. Parayı yerleştikten sonra ödeyip biraz sahibi karıkocayla ve oğluyla muhabbet ettik. Şansa kadının annanesi Türk çıktı ve bizi çok sevdiler :) Otelden çıkıp 1 sokak geçtikten sonra Piazza Navona meydanındayız.. Burası gece gündüz çok şenlikli ve kalabalık:) Piazza Navona
Herşey yolunda, hadi yemek yiyip gezmeye başlayalım dedik ama; sıcak ve yorgunluktan önce biraz mayışıp, yiyecek erzağımızın ve suyumuzunda olmadığı farkedip gene market aramaya koyulduk. Otelde kalıyoruz tamam ama otelde yemek yiyecek değiliz :) Hemen arka sokakta bir Carrefour Expres bulup bişiyler stokladıktan sonra, gerçekten yemek yiyeceğimiz bir restoran aramaya başladık. Evet biz böyleyiz biraz. 3 gün aç gezip( aç da değil marketten deli gibi yiyoruz nolcak sonumuz bilmiyorum) sonra 4. gün kendimize güzel bir yerde yemek ısmarlıyoruz :)
Şirinmi şirin bir yere oturup, İtalyanca menüden siparişler vermeye çalışıyoruz. Daha öncede bahsettiğim gibi, İtalyanlar değil gayet çekik gözlü koreliler işletiyor genelde mekanları. Yada patronlar İtalyan çalışanlar çekik bilemiyorum. Değişik 2 tip makarna ve bir lazanya sipariş edip mutlu mesud yiyoruz :) Fiyatlar 7-15 € arası değişiyor. Biz makarna ve Lazanya için ayrı ayrı 7,5 € ödüyoruz. Hemen sonra şehri keşfe çıkıcaz.. Dinlenip haritaları açıyoruz.. Pantheon, Aşıklar Çeşmesi, İspanyol Merdivenleri derken bugünü bitiririz Roma sokaklarında.. Gerçekten de öyle oldu, geceyi İspanyol merdivenlerinde sonlandırdık..

Ama önce Pantheon da fotoğraf çekildik, canlı müzik yapanlara karışıp tef çaldım, oynadım :)

Boynunda prof makine olan bir turist amcadan bizi çekmesini istedik.. Her turist gibi arkamızda manzara, önde biz gayet ortalama bir fotoğraf istemiştik ama tursit amca çektiği 2 pozla bizi bizden aldı. Birinde yamyamukda olsa biz varız, Pantheon yok:) Diğerinde biz yokuz :) Uğurcan durumun şokuyla "abi makineye bakmadan bassan çıkıyor bina kocaman sonuçta nasıl o kareye sokamazsı0n" diye amcayı türkçe azarlayıp sonra Tenkyu diyip gülümsedi de sokaklarda dolaşmaya devam ettik :) Gerçi baya oyalandık ve eğlendik o meydanda çok şenlikliydi..

Sonra tam ordan giderken hangi sokaktan girdik bilemiyorum ben çok güzel bir takı dükkanına (LaLa Italia) girip kendimi kaybettim.. Aslında öyle incik boncuk meraklısı bi tip hiç değilim.. Ama dükkan o kadar şirin ve parlaktıki adeta beni kendi içine çekti.. Kimseye de bişey demeden girdiğimden 20 dakika sonra ZuZu gelip "ay seni kaybettik burda napıyosun" diye beni çekip çıkarmasa oraya bi 100 € gömerdim ben.. Aklım kaldı bin türlü şey beğendi.. Kartını aldım aslında çok da pahalı değildi herşey 10-15€ idi..

Yolunuz düşerse gidin bana bişiyler alın ordan :( litfen :(

Bu arada € işareti kopyalamaktan yoruldum :(

Herneyse sonra aşıklar çeşmesine gittik bozuk paralarımızı toplayıp.. Binlerce dilek tutucam diye zıp zıp gittiğim çeşmeye yaklaşmak için 38963bin kişiyi ittirip suyun sesini takip ederek yürümem gereksede çeşmeye ulaştım. Tüm dünya aynı anda dilek diliyor sanki paralar ahvada uçuşuyor, insanlar para atarken fotoğraf çektirmek için yarışıyor filan. Ama sorun şu ki Japonlar haricinde herkes ya çok genç hatta çocuk ya da çok yaşlı:) Japonların yaşını kestiremiyorum belki onlarda çocuktur bilemiycem.. Şöyle dilek tutucak yaşta kanı kaynayan insan yok çeşme başında.. Neyse ki bu eksikliği hemen giderdik, sırayla dileklerimizi tuttuk, paraları gömdük:) Ben 2 tane diledim, henüz tık yok , bu çeşme biraz yalan dolan galiba.. Hiç dileği olupta gelmiş orda şeker filan dağıtan görmedim ben valla. Var bi kandırmaca bence :)
Kendimizi çeşmeden sıyırıp sokaklarda dolaşmaya çıktık tekrar, gerçekten Roma müthiş bir yer.. Valla bak. Ben ki İtalya sevmeyen insan Roma ve Floransaya bayıldım. Sonra market bulup gene akşamlık nevale toparladık, malum raildeyiz tasarruf şart:) bir de marketler tüm avrupada 8 dedin mi kapanıyor.

Dolanırken dünyanın en güzel binasını gördük!
Bittim taptım binaya.
Sürekli ordan geçmek için bahaneler filan uydurdum.
Dünyanın en birinci harikası filan bence burası..
Hazır olun Roma Venedik Sarayından bahsediyorum :)
Sen git onca tarihi bina gör, git Venedik Sarayına aşık ol.
Bilmiyorum bişeyler çekti beni, bembeyaz mermerleri mi, gece parlayan bahçesi mi bilemiycem resmen çapkın çapkın bakıyordum binaya :)
He bide burda biraz çirkin çıkmış aslında daha yakışıklı ;)

Yemek yedik, otele döndük, giyindik, tekrar gezindik derken gece oldu.. E bir İspanyol Merdivenleri turu atmayalım mı :)

Tepeden gittik merdivenlere en üstünden baktık önce.Orda Bangadeşli bir satıcıyla tanışıp muhabbet ettik. 500 metre uzağa desenli lazer tutan yeşil anahtarlıklardan satıyordu. Vatikana filan lazer tuttu taa ordan.. "Just 20 € sister" diye diye başladığı muhabbete, "Türkiye ekonomisi de kötü dimi bu aralar" diyerek bitirdi adamcağız sayemizde:) 20€ ne demek bir lazer için ne kadar yeşil ve güzel olsada cıks mimkinatı yok.

Sonra merdivenlere inişimizi yaptık.. Gerçekten tüm gençler orda, bayağı kalabalık, insanlar eğleniyor gitar çalanlar, çalmadan oyanyanlar filan çok şenlikli :) Bizde oturduk bir köşeye süzüyoruz etrafı, beldiye geldi merdivenleri yıkiycaz geç oldu az aşağı oturun dedi :) Gerçekten gece gece yıkadılar merdivenleri bizde seke seke yer değiştirdik sürekli. Sonra da bir Türk gruba denk geldik :) Muhabbet sürerken hafif hafif yandan baktığım çocuğun bir anda adını söyleyiverdim ay sen o değil misin diye :) Meğersem yıllar yıllar önce biz tanışmışız bak kadere taaa Romalarda karşılaştık:) Onun arkadaş grubuyla takılıp bayağı eğlendik merdivenlerde, etraftaki turistlerden( sanki biz değiliz:) nutella filan aşırdık, sigara içenlerin olduğu ama hiçbirinin sigarası olmadığı bir Türk grubuyduk ve istemediğimiz kadar çok sigara bulduk etraftan isterken onlarla da kaynaştık filan.. Hatta bizden sigara isteyen bi kıza da gidip sigara bulup satmaya filan çalıştık:) Daha ne detaylar acayip eğlendik valla Türk Türke :) 3 kişi olan nüfusun bir anda 10 a çıkması da ayrı bir eğlence kaynağıydı tabi bizim için:)

Ve gecenin köründe otele dönerken kalan ortamın bir fotoğrafını almak aklıma geliyor :)

Bu gece iyice uyuyup, yarın erken kalkıp Vatican ve Collesium turu atmamız gerek.. Gece yine trenlerdeyiz.. Nice e kadar aktara aktara gidicez..

Floransa . . . 16-07-2011. . . 3.GUN

2011-08-02T03:59:00.000-07:00

Floransayı gezsek mi yarına mı bıraksak, yemesekte yanında mı yatsak napsak bilemedim :)

Beğendiğim bir İtalyan şehri , beğendiğim ilk İtalyan şehri..

Heryerde heykeller filan var bayıldım.( özellikle Davut çok ihtişamlı maşallah:)

Floransa pazarından başlıyoruz gezmeye. Pazar bitmiyor arkadaş, uzadıkça uzuyor kollara ayrılıyor, sıcak bi yandan Davut bi yandan fenalıklar bastı. Gerçekten herşeyin üstünde Davut var. Davut bardakları, Davut donları, Davut önlükleri.. Baktığın heryerde görüyorsun, heykeli görsem dikkatimi çekmeyecek diye korktum bi an :)
Neyse pazarı gezerken yemeğimizide yedikde zaman kaybı olmadı. İstasyonun hemen 2 yanındaki sokakta otoparkın arkasında ucuzcu bi market var ordan tıkınabilirsiniz. (Avrupa ucuzcu marketler ve açık istasyonlar bilgisi için lütfen ama lütfen bana danışın size bir harita çizeyim:)

Şimdi Floransa sokaklarında kaybolma zamanı.. Çok çok anlatmiycam , çok uzundu, çok kalabalıktı, çok sıcaktı ama değdi!

Şehir zaten güzel, binalar kocaman tarihi ve etkileyici bir de heryeri heykellerle süslemişler, sokak tiyatrosu yapanlar ve müzisyenlerle canlılık katmışlar, büyük büyük caddeler ve köprüyle ferahlatmışlar derken şehre yavaştan aşık oluyorsunuz. Köprüsüde çok tatlı :)

Üstünde minik minik mağazalar var, geneli kuyumcu ve hediyelik ufacık rengarenk dükkanlar köprü üstünde. Girip sırf camlarından bakabilmek için alışveriş yapasınız gelir :) Tabiyki üzerinde yine canlı müzik yapanlar ve hoş hatun polisler kol geziyor :)

Her girdiğiniz sokaktan sanat çıkıveriyor:) tam benlik.. deliye döndüm onuda görücem bunada bakıcam derken öldüm yorgunluktan..
Ama gelelim fiyatlara.. Floransa pazarı ucuz evet ama mağazalar çok pahalı ya:(

İtalyada niye hiç vespa yok diye düşünürken farkediyorumki herkes kuryelerin kullandığı motorlardan kullanıyor.Vespa pahalı mıdır nedir tercih etmiyorlar. Sadece birkaç tane gördüm. Öyle sokaklar dolusu motorcu filan yok. Vallahi İstanbulda daha çok..
Kocaman merdivenleri olan The Pitti Palace'ın önünde oturuyoruz.. Heykellerin fotoğraflarını çekiyorum gene derken Uurcan Teksaslı bir teyzeyle tanışıyor :)

Yanına oturup muhabbete başlıyoruz. Bize tepeye çıkmamızı floransayı birde ordan görmemizi söylüyor ama çok geç artık. Dönmek zorundayız ki tepeye çıkmak, orda takılmak filan bi 3-4 saatinizi alır diyor zaten. Kendisi sadece İtalya turundaymış, zamandan bol birşeyi yok tabi:) Oğlu ve kızından bahsediyor ikiside farklı ülkelerde gezginler, anneleride ayrı geziyor hey maşallah Teksas be :) Bende dahil olucam ya ay diyorum Teksas küçük yerdir sen bizim John u tanıyormusun :) Çiflikleri filan var çok köklü bir ailedir bende işte azcık tanıyorum, tanıyorum dediğim adını filan biliyorum yeter bence.. :)
Tanımıyor tabiyki teyzem nerden tanısın :) Çok hoş bir muhabbet karşılğında Floransa haritası kazanıyoruz.. Bizimkisi çok kötüydü.. Ondaki güzel renkli büyük olanı kapıp devam ediyoruz..

Sonuna yaklaşmışken günün dönsekmi kalsak mı telaşındayız. Gün atlama lüksümüz yok! Kalıcak yerlere haber verdik.. herkes tarihli bekliyor bizi.. Bir gün sekmemiz demek hepsinin kayması ve yeniden ayar çekmemiz demek.. bu gece Milanoya dönücez çaresi yok :( Gün batımında köprüye çıkıp şehri son bir kez süzüyoruz.. Sonra güneşin battığı yöne doğru kıyıdan kıyıdan istasyona yürüyoruz..

Bunca yorgunluğa, güneşin gözlüğümün camını delip geçip göz bebeğime bebeğime batmasına rağmen bu yürüyüş hiç bitmesin istedim.. Caprisun içiyorum bu arada.. Caprisun sudan ve koladan daha ucuz ve portakallı, zindelik verir, tavsiye ederim :)

İstasyona 3 dakika uzaklıktayız,, trene 35 dakika var, burdaki parkta canlı müzik var.. Mükemmel müzik yapıyor italyan olmadığı kesin olan kumral bir abi:) tek başına orkestra gibi kurmuş tesisatını, sakin sakin müziğini yapıyor.. Çimlikte oturup pikniğimize fon yapıyoruz bu muhteşem müziği..

Trene 4 dakika var hadi koşalım :) Aman sakın 10 dakka erken gitmeyelim. tren böyle raylarda gıcırdasın biz öyle binelim son vagondan kan revan içinde. Sakın garantiye almayalım hiç bi yolculuğu bu bal bizi İstanbula atsın :)

fotofilandemiyorumartıkınyeter

ZuZu nun hala bir yağmurluğu ve termosu yok!
Bunun yerine istisnasız heryerde uyuma yeteneği var :)

Pisa . . . 16-07-2011. . . 3.GUN

2011-08-02T03:43:00.000-07:00

Yamuk bi kuleyi görmek için bu kadar yol geldiğimize inanamıyorum!

Üstelik yolculuk; Zuhalin tren koridorunda oturduğu yerde uyuması , benim yandaki oturağı ( tranvaydaki duvara monte, otururken açılan koltuklar gibi bişiydi) açıp onun kucağına doğru yatmam. ve ayaklarımızın alttındaki boşlukta yerde uurcanın tulumuyla uyumasıyla geçti :))

Floransaya sabah 06:30 gibi indik ve hemen pisa trenini görüp aktardık.

Amaç önce daha ufak olan Pisayı gezip öğlen Floransaya dönmek.. Yine tipik bir an olarak trene son anda yetişip, global passımızı gösterip atladık Pisa trenine.. 45 dakka sonra Pisa dayız. Amaç kuleyi bulup, her insanın vermesi gereken ittirmeli tutturmalı pozlar verip, altındaki çimlikte piknik yapmak.

Çünkü gerçekten sadece yamuk bi kule var ya tüm şehirde. Bu kule kazara başka yere yapılsaymış vay Pisa nın haline. Köy olurmuş köy buralar. İstasyondan inip harita arıyoruz yok :) turist info arıyoruz yok :)

Meydandaki haritanın fotoğrafını çekip burda bi kule varmış yiğenim ne yöne kalıyo o mantığıyla soruşturmaya başlıyoruz..

Önce market olmadığından hem hediyelik hem yemeklik satan saçma bi yerden tıkıncak bişiler alıyoruz. Malum kulenin altındaki çimlikte piknik yapıcaz :)
Sonra genç bi kızı sıkıştırıyorum sorularımla.

Nerde kule, öt ! Saklama bak bizden yamukmuş zaten bulurum buraya gelir seni döverim!

Tabiyki insani bi şekilde sordum fekat ingilizcesi çok az olduğundan ağlamakla ağlamamak arası kalıp zorla tarif etti :)

Gerisin geri yürüdük meğer market sevdasına iyice köye inmişiz.
Bir tane caddesi var orda mağazalar filan, dükkanlar işte.. sonra bir köprü var geçiyosun kulenin bahçesine kıvrılan bir yol buluyosun filan şehir bitiveriyor :)

Neyseki o koccaman çimliği, müzeyi ve kuleyi bulduk da başladık fotoğraf çekmeye. Tüm turistler burda. Hangi trenle geldiniz, ne zaman indiniz, nasıl doluştunuz da adım atıcak yer yok anlamıyorum şu tursitleri!

Zaten bizim derdimiz kuleyle filan değil, bizim amacımız damarlarımızda akan Türk kanımızı bir piknikle taçlandırmak :) Yerleştik en güzel en yeşil çimliğe, açtık nevalemizi :) Tüm tursitlerin bakışları altında sürdüm nutellamı ekmeğime bandım reçelime filan..

Pisa da iğrenç bir sıcak var. Yapış yapış böyle, suyun pahalı olması da cabası :(
Neyseki istasyona dönüyoruz son durak Floransa !

foto demişken ..

ZuZu nun hala bir yağmurluğu ve termosu yok!
45 dakikalık trende kaç rüya görülebilir?
ZuZu imkansızı başarıyor ve muhabbetin ortasında uyuyuveriyor gene :) Uğurcanla bakışıp kalıyoruz öylece.. Daha yolun başında günde 19 saat uyuyan interrailci hatun!

Venedik . . . 15-07-2011. . . 2.GUN

2011-07-26T18:14:00.000-07:00

Venedik Venedik dedikleri bu muymuş ya!
Nerdesin hayallerimdeki Venedik ?
Nerdesin yakışıklı kayıkçının çektiği kıpkırmızı sandal ?
Şehirde renk YOK.

her neyse sakin olucam.

Milano-Venedik arası Regional trenle 3 saat sürdü. İndiğimizde inanılmaz kalabalık ve sıcak bir terminalde Venedik – Floransa biletimizi ayarlamaya çalışıyorduk..

Milanoya eşyalarımızı bırakıp ufak birer sırt çantasıyla Venedik-Pisa-Floransa turu atıp gelicez şıppadanak.

Planlarımıza göre tüm günü Venedikte geçirip, gece treniyle Floransa-Pisa yapıp ertesi gece sabaha karşı Milanoya geri dönücez..

Venedikteyiz, Floransa için biletlerimizi aldık. Venedik haritası 3€ olduğu için almadık :) Şuan Venedik pazarında Zuzudan daha büyük olan bir karpuzla karşılaştık onu inceliyoruz:)

Venedik benim için görebileceğim en güzel renklerin, en güzel evlerin, mini mini kayıkların, daracık sokakların birleştiği bir masal şehriydi.. Ve içimden de lütfen Barcelonadan daha çok etkilemesin beni diye dua ediyordum .. Ve gündüz Venedik ; hayallerimdeki kadar renkli ve hareketli değil. Yaşasın ! Beni hiç etkilemedi :) Çarpılmadım yani Venedik i görünce..

Barcelonayı aldatmicam !! Hele ki Venedikle... ASLA.

Ama sokakları, evleri muhteşem.. İnsanların arabası yok ama kayıkları yatları var evlerine yanaşıp kapılarını filan açıyolar anahtarlarıyla.. Sanırdım ki her evin karayla bağlantısı var ve su sadece belli yerlerde.. Hayır efendim şehir suyun içinde tamamen ve evlere gitmek için gerçekten kayıklara biniyorsunuz..

Hastane ve ambülanslar çok eğlenceliydi. Kayık ambülanslar ve polisler siren çalarak şehirde geziyor, insanlar deniz otobüsleriyle evlerine gidiyor filan.. of çok eğlenceli çok.. Yani 3-5 gün eğlenirsiniz :)

Tüm sokaklarını yürüdük Venediğin.. Tam 12 saat ordaydık.. İnanılmaz kalabalık bir turist yığınıyla birlikte kaybolduk sokaklarda.. Maskeler taktık, fotoğraflar çektik, köprülerde oturup dinlendik, dondurmalar yedik..

Venediğe indiğimiz ilk anlarda da yine çok açtık ve bi restorana girip İtalyan makarnası ve pizzası yedik. Bi numarası yok bence ya valla İstanbuldaki pizzalar daha çok malzemeli.. 7-8 € gibi bir bedel karşılığında asla İtalyanların yapmadığı pizza ve makarnalar yiyebiliyorsunuz. İtalyada en çok ilgimizi çeken de bu oldu. Hangi restorana gitsek, hangi tatlıcıya gitsek, hangi tursitik dükkana girsek hep çekik gözlü esmer insanlar.. Ya Afganlar, ya Koreliler, ya Japonlar, ya Hintliler.. İtalyan yok ortada!

İstasyona gitmek için tekrar tekrar o ara sokakları geri yürümek gerekti ve tabelaları takip ederek istasyonu buluruz sadık. Ama venedikte her binada en az 3 tabela olduğu için neyin ne adı, neyin hangi sokağı, hangi okun ne tarafa yöneldiğini filan anlamadık pek.. Sonra tabi ben sarı insanların kokusunu alan burnumla Hollandalı bir izci grubu buldum ve gidip hemen dahil oldum.

-Merhaba nereye gidiyorsunuz?

+İstasyona , yani bulmaya çalışıyoruz.

-Harika artık bende izciyim, sizin gruptanım, benide götürün :)

diyip kaynaştım.. Sonra tabi önce kendi kapağımı atıp sonra Zuzuyla Uurcanı da aldırdım içeri :) hepimiz izci selamı verip gruba karıştık, kaybola kaybola festival bulduk :)

Ne festivaliydi hiç bilmiyorum, meydanda içkiler yemekler gırla gidiyor beyaz çadırlar ve tenteler kurulmuş insanlar altında eğleniyordu. Bir de sahne hazırlanmış ve canlı müzik öncesi banttan müzik yayını yapıyorlardı. Ya eğlence olur da biz izcilik mi yaparız. festivalci olduk saniyesinde :)

İstasyonun tam karşısında otobüs durağı var.. Ama deniz otobüsü.. Venedik yerlisi orta direk otobüse binip evine gidiyor.. Zenginlerin kendi kayığı var kocaman :) Köprünün üzerinde de saçında duvaklarla bi grup hatun fotoğraf çektiriyor.. Köprü altında yakışıklı genç abiler gitar çalıp kız tavlıyor filan.. burayı eğlenceli kılan tursitler galiba :)

Trenimiz gece 12.36 da olduğu için saat 11 gibi geri dönüp istasyonun yakınlarında takıldık..

Gece Dolunay da VENEDİK !

İstasyondan çıkınca devam eden ilk sağ sokakataki ikinci dondurmacının dondurmaları hem güzel, hemde arkasında eğlenerek oturabilceğiniz bir küçük kapalı bahçesi var.. ışıklandırması ve koltukları çok şirindi.. Orda baya bi dinlendik.. sonra yine biraz İstasyonun merdivenlerine oturup Venediği izledik dolunayda.. sonra da trende mışıl mışıl uyuduk.. Ama Venedikten Floransaya direk tren yok maalesef .. Önce Menstre istasyonuna gidip ordan aktarmanız gerekiyor.. Venedik - Menstre arası 20 dakika.. Menstredeki Floransa treni ise 03:36 da. Yaşasın ! Garda bekliycez :) Bu arada ben Menstreyi çok sevdim. Bi sürü bizim gibi çantalı turist yerlere açmış matlarını oturmuş tren bekliyor filan. Bizde bi duvar dibi bulduk yerleştik, piknikti muhabbetti derken hemen geçti vakit.. İstasyonda takılmak da eğlenceli baktık ki artık üzülmez olduk tren kaçırmaya :)

Biz interraili marketlerde ve tren istasyonlarında geçiriyoruz . Biz bi sıra bekliyoruz bi yemek yiyoruz, fonda da farklı ülkeler ve şehirler var .

Ucuz marketler her ülkede mavi :)

fotomotofotomotofotomoto

Resmen Venediğin en önemli olayını yazmayı unutmuşum !!!
Yemek yediğimiz restoranda yerde 50 Euro bulduk. Tam elli :) Sen bilmeyebilirsin ama 50 Euro çok para bir interrailci için.

Heleki benim için birşey 5 Eurodan fazlaysa "ooouu it is so expensive" motto mun taklidini Uurcandan duymalısınız :) Neyse o 50 euroyu nasıl çatır çatır yediğimizi, yada yiyemediğimizi de anlatıcam ilerde.. kısmetse Fransada :) ama deli zenginiz ohooo borumu yere baksak para buluyoruz, bi mekana girsek tadıma denk geliyoruz, beleşten Venedik mütiş :)

ZuZu nun hala bir yağmurluğu ve termosu yok!
Ve Uyuyor durduramıyoruz!

Milano - Venedik . . . 15-07-2011. . . 2.GUN

2011-07-25T13:45:00.000-07:00

İtalyada çok çok sıkı olmayan (?!) tren,metro,tramvay bileti kontrollerini duyarız hep..
Biletinizi farklı bir yerden bir tabacchiden veya bir otomatik makineden alırsınız 1€ ya ve bindiğiniz araçtaki makinelere tekrar okutursunuz. Böylece biletlerin arkasına tarih saat ve o hattın kodu işlenir. Ve olası bir bilet kontrolünde ellerindeki cihazlarla biletinizi kontrol eden görevli hemen biletin kullanımını tespit eder..

Bize söylenen hep; İtalyada kimsenin bilet basmadığı, her şeyin çok rahat olduğu için tramvay biletlerimizi makineye okutmadık, akşam dönerken kullanırız ne güzel oh dedik . Hatta o duraktan binen kimse okutmadı.. Sorun şu ki merkez istasyona kadar gidecek olan bizler, tip olarak turist, eşya olarak çok büyük çantalı, pasaport olarak Türk olduğumuzdan pek de çok sevilmiyoruz..
Çat diye kontrole denk geldik ilk tramvay yolculuğumuzda ve pasaport kontrolüyle 34 € ceza yedik . Çünkü biletlerimizi okutmadan yani harcamadan yolculuk etmiştik . İngilizce defalarca yeni geldiğimizi ve durumu bilmediğimizi açıkladık. Bileti okutmayan 4 turisttik yan yana , ama diğeri Avustralyalı bir gezgindi ve ona sorun yok diyerek pasaportunu geri verdiler.. Bizi ise sırf Türküz diye yarım saat lafa tuttular.. 15 dakika içinde Venedik trenimiz olduğunu söyleyip yalvararak geri aldık pasaportları ve cezayıda ödemedik .Bir daha yapmayın filan diye korkuttular sadece vede fiş kesmediler. (Ama sonra yine Roma da yaptık;)

Son anda zorla yetişebileceğimiz Venedik treni için daha biletimiz bile yok.. Bu yüzden merkez terminaldeki en alt katta bulunan Trenitalia gişesine gittik. Tam bir kaos.. 3 saat beklesek gelmeyecek bir sıra, bileti olmayan 3 korkmuş ve şaşkın genç ve 10 dakika içinde kalkacak ve Global Passımızın geçerli olduğu bir Venedik treni..

Tam o sırada boş yürüyen bir görevli görüp treni sorduk ve bize Global Passlarımızla fark ödemeden binebileceğimizi söyledi.. Muhteşem.. Demek ki sıra beklememize gerek yok !

Trenlere binerken tren çeşitlerine göre bazen koltuk, yatak, rezervasyon, ya da sadece tren bedeli farkı ödemeniz ve bilet kestirmeniz gerekiyor. Ama Regional denen bölgesel ve yavaş trenlerdeyseniz sadece Global Passınızı tren içindeki kontrolde göstermeniz yeterli.

Eğer global Passınız başlamadan veya bittikten sonra yolculuk yapmak isterseniz, tren biletinin bedelini aynen ödüyorsunuz. Hatta sıra bekleyemeyecek kadar az zaman kalmışsa trene, ve boş yer varsa, trenin içinde 5€ cezayla o bileti satın alabiliyorsunuz. (italyada)

Yerleştik, kavaltı yapmaya başladık.. Veeee Venediğe gidiyoruz..

Keşke üşenmesende canım benim fotoğraflara filan bakınsan ;)

ZuZu nun hala bir yağmurluğu ve termosu yok!

İstanbul - Milano . . . 14-07-2011. . . 1.GUN

2011-07-25T13:40:00.000-07:00

Taksim metrosunun asansörleri ihtiyacınız olduğu hiçbir anda çalışmaz..

Sürükleye sürükleye götürüyorum havaşa 15 kiloluk valizimi..

Zuzu çoktan gelmiş, peşinden de Uurcan geliyor, 12 tl verip İett nin Sabiha Gökçen için koyduğu servislere biniyoruz. Annemle vedalaşıyoruz veee yolculuk başlıyor..

Hala farkında değiliz ve sanki hep birlikte İstanbulda bi yerlere gidip takılıp dönücez gibi hissediyoruz..

Uurcan handycam getirmiş ve açıp ilk çekimimizi yapıyoruz..

İtalyayla ilgili doğru dürüst hiçbir planımız yok

Ama Firuze var Milano da.. Milanoda kalıp sürekli gidip diğer şehirleri gezicez...

….

Milano-Bergamo havaalanına inip valizlerimizi alıp elimizdeki adres ve bilgilerle Firuzenin evini bulmayı umuyoruz..

Sınavı olduğu için o saatte okuldaydı ve bizi karşılamaya gelemiycekti.. Ama Gizem (fakülteden arkadaşım) de o hafta Firuzeyi ziyarete gittiği için bizi metrodan almaya geliyor.. Bide Bergamo havalanından Milano Centrale gitmek üzere shuttle arıyoruz. Şansımıza kişi başı 9 € olan shuttle da kampanya var ve 3 kişi 19.80€. Havaalanından bindiğimiz otobüs bizi yaklaşık 40 dakika sonra merkez terminalde bırakıyor. Firuzenin tarifine göre 9 numaralı metroya binip Monte Nero da inmemiz gerek. Ve Gizem de bizi tramvay durağında bekliyor.. Ama o koskocaman merdivenlerde bir inip bir çıkıp dolanırken tramvay yerine metroyu buluyoruz ve kendimizi metroya atıyoruz.. daha sonra daha sancılı bir süreç başlıyor.. Bir Tabacchi bulup metro bileti almak .. Girdiğimiz dükkan dan aldığımız biletler metroda sorun çıkarınca bizi turistiz diye ücretsiz içeri almalarıyla verdiğimiz 3 € içimize bi oturdu.. Çünkü daha 1 saattir ülkelerindeyiz ve 20 şer € harcadık bile ulaşım ve yemeklere..

Metro bilgisine gelince; M1 M2 M3 diye sarı-kırmızı metro hatları var Milanonun.. Ve de küçücük tramvayları..Çok şirin filan değiller, dünya paralar valla.

Hatta kaybolmayın diye haritaları filan da paylaşayım: Metro ve Şehir haritaları..

Bu arada Pegasusla uçtuğunuzda su bile 1.5 €.. Biz uçaktada hiçbirşey yemediğimizden, aradaki saat farkından, Bergamo- Milano arası yoldan ve merkez terminaldeki dakikalarca olan boğuşmamızdan sonra deli gibi acıkmış bir haldeydik..

Metrodan indiğimizde Gizem bizi karşılıyor, tamda aynı dakikada Firuze geliyor karşıdan, okuldan çıkıp bize yetişmiş , çok güzel bir caddede çok şirin bir evi var.. aşırı sıcak ve nemden bayılmak üzere olduğumuz için hemen üzerimizi değiştirip vakit kaybetmeden bir yerleri dolaşmaya başlıyoruz..

İlk yolculuğumuz Como ya!

Duomo Milanonun merkezi ve hat değiştirme durağı, buradan Kırmızı Metro hattı ile Cadorna ya geçiyoruz.. Yemek yiyecek bir yer veya atıştırmalık satın alıcak bir market arıyoruz ama sadece ufak bir dükkan bulabildik..

Milanoda yediğim ilk şey Ispanaklı-Mozerellalı sandviç oldu ve tam 5.5 € ya mal oldu bana

Yanında içeceğiniz bir ice tea ise 2.75 €. Çok çok çok pahalı ilk günden bir interrailci için..
..

Cadorna dan trenle Como Gölüne geçip geri gelicez.. Gidiş-Dönüş biletimiz 8.5€ tutuyor. Hızlı ve yavaş olarak 2 çeşit tren var Como ya, 45 dakikada giden treni kıl payı kaçırıp, hatta biraz arkasından koşup binemeyip diğerine biniyoruz. Buda yaklaşık 70 dakikada gidiyor.. Günübirlik yapılacak kısa bir gezi için bu bile ideal..

Como mutlaka görülmesi gereken bir yer.. O çok büyük, bizimse zamanımız çok küçük olduğundan sadece çeyreğini gezebildik ama bol bol video çektik İtalyaya tekrar gelirsem (ki İtalya hayal ettiğim kadar güzel çıkmadı ) kesin gideceğim bir yer.. (ki tekrar gideceğimi uzun bir süre sanmıyorum İtalyaya)

Gölün etrafında yürüyüp video filan çektik,Zuzu, burda George Clooney nin evi olduğunu iddia etti, bende en güzel evi seçip George'a seslendim.

Tüm Comoyu gezmemize imkan yok 3 saatte ama gölün ve etrafının büyüleyici güzelliği zamanı zaten durdurduğu için kısa gelmedi bize.. Yürürken bir yandan gölden tuzlu bir deniz kokusu, diğer yandan ızgara balık kokusu burnunuza doluyor, ciğerlerinize inip güzel bir tur atıyor.. Tabiyki yine yemek yemeye zamanımız yok.. Ve istisnasız her avrupa şehrinde bir İstanbul döner var :)
Dönüşte dağlar arasında kurulmuş göl kıyısı kasabası Comonun tepesine teleferik benzeri bir raylı sistem sayesinde Finikülerle çıkıldığını keşfediyoruz.. Fakat finiküler bakım sebebiyle Temmuzun sonuna kadar kapalı olduğundan tepeye çıkamadık.. Finiküler yokken kullanılması için 5€ karşılığında Radiobus denen küçük sarı dolmuşlar koymuşlar.. Onlarda arka yoldan yarım saatte tepeye çıkıp iniyor ve muhteşem Como manzarasına tepeden bakmanızı sağlıyor.. Bizim dönüş trenimiz 21:30 olduğu için ekstra yarım saat ayırıp çıkamadık.Çünkü 21:30 Comodan kalkan son tren..

Bu arada bu trenlere aldığınız biletler 60 gün boyunca geçerli, yani aldığınız gün gidemezseniz sakın biletinizi atmayın.

ZuZuya yola çıkmadan önce sadece 2 şeyi unutma sakın çok önemli bunlar dedim !!

YAĞMURLUK
ve
TERMOS

Havalanı servisindeyiz, Uurcan termosundan su içiyor, bende yağmurluğumu katlıyorum.. Ve ZuZu dan inciler dökülüyor.

- Ay biliyomusunuz termosumu bulamadım bide şey ya benim yağmurluğum yok lazım olur mu ki:)

İhtiyacı olan varsa yol arkadaşı ödünç verebilirim, birazcık unutkan o kadar. he bide hep uyuyo :)

Edit: Fotoğrafları Picasa Web Albüm yaptım .. Oraya tıklayıverip inceleyecek, yorumlayacak filan olmanız ne hoş :) biz yokuz, o deli eğlence yok ama o fotoğraflarda sadece gezelim görelim albümü yaptım :)

Hey

2011-07-25T13:31:00.000-07:00

Bugün 11. gün. Kaç km yol yaptık, kaç saat uyuduk, kaç şehir gezdik hesaplamadım henüz.. Birazdan gün gün başlicam anlatmaya.. İnternet bulmak zor cidden.. wireless yazan her yerde mutlaka wireless yok bi kere:) varsada sınırlı bağlantı.. hoppidik kopuyor.. bugün çok gergin ve uykusuzum.. birilerini evire çevire dövesim var :)
yolculuk iyi hoş güzel de şu heryerde valiz toplamak olmasa :)

hadi öptüm.

ZuZu nun hala bir yağmurluğu ve termosu yok!
ZuZuyumudövsem :)

italyaaa

2011-07-15T00:53:00.000-07:00

milanodayiz//
como golu muhtesemmmmmdii
bugun venedikkk
yarin floransaaaa...

Hayat Çok Zor. . . 13-07-2011. . .

2011-07-13T13:04:00.001-07:00

Bugün son bütünlememide bütünleyip gitmeye hazırım..
Sadece şu tek sınav yüzünden haftalardır bekliyorum.. Festivallerde çalışmanın ve sınavların yorgunluğuyla yarın uçakta bir güzel uyurum..

Ama Türk olduğum için tüm eksik giderme sürecimi son güne hatta geceye bırakıyorum :) Bankaya koşup paramı Euroya çevirmem gerek, Beşiktaşa inip Uurcan ve ZuZuyla buluşmam gerek..

Bankamatiğe gidip kartımı takıyorum ve hooooppp, kart çatır çutur aşağı düşüyor.. İnterrail paramın içinde olduğu bankamatik kartı akşam 5 e çeyrek kala sokaktaki bankamatik tarafından yutuluyor :) Adeta öğütülüyor..Ertesi sabah uçak banka açılmadan önce :) Koşa koşa şubeye gidiyorum, derdimi anlatıyorum.. O bankamatik merkez şubeden açılıyor geri alamayız diyorlar, yeni kartın gelmesi 15 gün sürermiş :( Nüfus cüzdanımla parayı çekip Eurolarımı tamamlıyorum..

Vee gelelim valiz hazırlığıma !

Niçin valizle interrail?
1- Canım istedi..
2-Hayat çok zor..

1
Daha önceleri kamp çantasına sığmışlığı, ama hiç mutlu olmamışlığı olan bir insan olarak çantadan vazgeçtim. Hiçbir yerde sırıtnda durmuyor, indir kaldır.. millet fıtır fıtır çekçeğinden çekerken sen hep taşı dur filan gerdi beni..
Evet çok eğlenceli, çok havalı, gezgin olduğun belli filan ama ben ilk İspanya seyahatimde 15 gün hevesimi aldım yavrum, heleki bu sıcakta mı canım ıııhhh hiç almayayım saol :)
Tüm eşyaların düzensiz sıkış tepiş, birini ararken hep çantayı ters yüz et filan. yok olmadı benim bünyede..

2
Birkaç ay önce düşüp sol dizimde ödem, içimde tırsık oluştuğu için bacağıma fazla yükelenemiyorum.. Hatta ortopedisyen "kilo filan ver bu dize ağırlık binmesin bastonla gez" dediği için, içimdeki tırsık daha bi canlandı da bir de 15 kiloluk çanta taşımayayım dedim..
Kısacası seyahat hoş, seyahat tatlı, kuzey bebeleri çok güzel filan ama sol dizime kıyamam bebeğim..

Bunların yanı sıra bir içime dokunan ayrıntı daha Rock'n Coke ve Travis.. Herkesin gidiyor, arkadaşların sürekli muhabbetini yapıyor olması filan beni benden alıyor.. Hesaplarıma göre bende o ara Venedikte olacağım hahayaatttt.. Hatta beki bir barda Travis çalar:)

Eksik listem hala bitmiyor..
Duygunun doum günü kesin bu gece parti var yetişemicem..
Alerjim geçmedi hala kırmızı benekli bir mantara benziyorum..
Havada nem var..
Fransa da yağmur yağabilirmiş..
Of hiç gidesim yok şu geziye..

Şaka lan :)
Takla ata ata gidiyorum :P

Gelince hoşgeldin partisi yapar hepsini acısını çıkarırım.. Travis bidaha gelir bence..

Metrobüste kalemin tersiyle sırtımı kaşıya kaşıya interrail günlüğü yazıyor olmam da çok hoş..

Birazdan buluştuğumzda deli gibi alışveriş yapıcaz..

Zuhale termos ve Yağmurluk bakıcaz..
Nur gelicek yemek yiycez son kez :( ühü
Bana mutlaka güneş kremi alıncak yoksa ölürüm..
Eksik ilaçlarımız var..
Sinek spreyi filan da alalaım..
biraz paketli yiyecek alalım..
nar çiçeği ojemi kaybettim..
asma kilit alıcam..
sahra renk 5 den ince çorap alıncak..
renkli yara bantları alayım eğlenceli olur, düşüp kalkacağım kesin benim :) moralim bozulmasın bari sonradan..

Metrobüsün Zincirlikuyudan tam tur dönemsi bile midemi kaldırıyorr offf ben 24 saat trenlerde nası yaşicam.. :)

2.3240

2011-07-08T06:55:00.000-07:00

Dün uçak bileti ve valiz alma işlemlerimi de halledip bugün bir oh çekecektim ki.. Sabah Portekiz deki kriz yüzünden Euro düşüşe geçti.
Portekiz için çok üzgünüm ama günlerdir 2.37 lerde gezinen Euronun 2.300 u görmesiyle ben iç huzuruma biraz olsun kavuştum.
Tabi internetten baktığınız merkez bankası kuruyla banka ve döviz merkezleri kurları çok oynadığından gezine gezine bakınıp, o an için en uygun fiyatı veren bankadan (komsiyonsuz seçtim tabiyki) 2.3240 dan biraz alım yaptım :)

Yüklü miktarda alım yapmasanız çok farketmese bile her E bir interreailci için çok değerlidir bu yüzden biraz daha düşerse diye takiplemeyi sürdürüyorum:)

Valiz aldım dediğim için şoka girenlere ithafen bir yaz daha yazacağım :)

Not: Biliyorum yazılar şimdilik sıkıcı, bilgi içerikli filan.. Hatta bir arkadaşım, niye ülkeleri anlatmıyorsun diye sitem etti. Henüz burdayım arkadaşım dedim hatta şuan mecideyeköyde otobüs bekliyorum:).. Ne anlatayım şişliyi, mecidiyeköyü mü anlatayım :)

+ 1

2011-07-04T16:47:00.000-07:00

Bugün vizemizi aldık :) Hollandalı güzel insanlar bana çok girişli 30 günlük vize, ZuZu ya da tek girişli 30 günlük vize vermişler. 5 gün fazladan olan bu çok grişi değerlendirip arada Yunanistana yüzmeyi planlıyorum :) Sonuçta hak verilmiş niçin girip çıkmayayım değil mi ama :)

+1 derken ne demek istedim peki yazı başlığında :)
tabiyki yakışıklı ve yeşil pasaportlu bir Türk gencinden bahsediyorum. Uurcan !
kendisi yeşilin nimetlerinden faydalanmakta biraz geç te kalmış olsa, bize katılma kararı aldı bugün..
yanımızda erkek olması iyidir güzeldir bence.
erkek güçlüdür kaslıdır, valiz taşır, çanta taşır, su taşır :P
eğlencelidir espiriyapar, biz uyurken nöbet tutar trenlerde :)
şaka bi yana çok çok çok eğleniceğimize hiç şüphem yok ..
şimdilik rotamızı paralel çiziyoruz, aynı yerlerde kalıcaz filan ama çarşamba yine haritalarımızı açıp oturup adam gibi konuşucaz bu işi..
ben biraz spontene olduğum için ben şimdi bu geceden başlayabilirm geziye ama Uurcan ve ZuZu için bir plan program yapmak gerek.. benim içim hertürlü rahat, kısmet ya Allah yardım eder bence sevenlere :)

gezmeyi çok seviyorum bence bizi ayırmaz.. :)

Bu arada Özlemcim her toplantı arasında dilili dilili diye aradığım için artık gündüzleri seni aramiycam söz :)

gecede hep aklım başıma 1 den sonra geldiği için gene aramiyorum tabi:)

blogu takiplediğin için biliyorumki olan bitenden haberin oluyor.. ama misal buluşsak, muabbet etsek, bir Pansiyon toplaşkası olsa hatta filan en güzel olur. bunlar güzel şeyler :)

Hollanda Konsolosluğu - Vize Süreci

2011-07-03T11:24:00.000-07:00

Şimdi ben bu yollardan geçtim, yeni geçeceklere muhabbet olsun diye özetleyeyim.

Hollanda ve İtalya konsoloslukları aracı kurum İdata ile çalışıyor.
Hollanda kendisi de randevu verip işlem yapıyor aracı kurum olmaksızın.
(İtalya direk başvuru alırmı bilmiyorum)
Vize ücreti Haziran 2011 itibariyle 137 TL. Ama Idata ile başvurursanız 50 TL de İdata alıyor 187 ediyor fiyat. Konsolosluk yaz döneminde yaklaşık 3 hafta sonrasına randevu verdiğinden, acelesi olan, geç başvuran bir çok kişi (bizim gibi) Idataya başvurmayı seçiyor.

Başvurmak için ilk schengen vizeniz olsa bile şahsen bulunmanız gerekmiyor. Idata nın web adresinden indirebileceğiniz bir vekalet kağıdını ıslak imza ile imzalarsanız yerinize herhangi biri başvurabiliyor.
Idata 4 iş günü sonunda vize sürecini sonlandırıyor. Olumlu veya olumsuz 4. gün cevap alıyorsunuz. İtalya da bu süre daha uzun ve İtalya sırası 100 kişiyken ben Hollanda için 5 kişi bekledim. Ama o 100 kişi 2 saatte biterken ben hala sırada bekliyordum :)

Eğer öğrenci belgenizin aslını koyarsanız, mülakata çağırılmıyorsunuz. Konsolosluk tam olarak neye göre mülakat istiyor bilmiyorum. Biz çağrılmadık.

Idata
Hollanda Büyükelçiliği

Yine sitede tüm istenen evraklar mevcut ama ben kendi hazırladıklarımı yazayım tekrardan :

Öğrenci belgesi aslı
Öğrenci kimliği ( TC / Uluslararası kimlik ISIC ) fotokopileri
Nüfus cüzdanı fotokopisi
Banka hesap cüzdanları aslı ve fotokopisi
Banka hesap döküm belgeleri aslı (kendi adınıza)
Garantörünüz emekli ise emekli olduğuna dair belge
Garantörünüzün maaş belgeleri (son 6 aylık)
Garantörünüzün (varsa) banka hesap dökümü
Garantörünüzden tüm masraflarınızı karşıladığuna dair bir ıslak imzalı dilekçe
Nüfus Cüzdanları fotokopileri
İnterrail Bileti fotokopisi
Gidiş Dönüş Uçak Rezarvasyonu ( biletleri almamanızda yarar var, rezarvasyon yaptırın, emirvakilerden pek hoşlanmıyorlar, çok çok ucuza bulmuşsanız ve almışsanız fiyattan dolayı anlayış göstereceklerdir.)
Tüm seyahat günleri boyunca uçak ve tren bileti tarihleri ile uyumlu otel rezarvasyonları.
Ayrıntılı seyahat planı

Ayrıntılı seyahat planı örneği:

--/-- tarihli İstanbul-Amsterdam uçuşu

--/-- , --/-- tarihleri Amsterdam

--/-- , --/-- tarihleri Rotterdam

...

--/-- tarihli İstanbul uçuşu ile dönüş.

şeklinde sıralayarak yazacağınız, adres telefon, seyahat tarihlerinizi açıkça belirten, konsolosluğa hitaben yazılmış imzalı bir dilekçe yeterli olacaktır.

Bunları hazırlarken dikkat etmeniz gereken 3 nokta var.
1- Seyahat planınızla, uçuş ve tren biletiniz, otel rezarvasyonlarınız tam uyuşucak.
2- Uçakları rezerve edin, almayın. Almanız gerektiğinde mesaj atıp bildiriyorlar.
3- Otelleri rezerve edin almayın. İnterrailde otel çok kullanılmaz evet ama o rezarvasyonları görmek isteyeceklerdir. Hollanda'dakileri aldırma ihtimalleri yüksek. Ona göre en azından Hollanda içindekileri ucuz seçin.

Bize 3. gün 15:30'da mesaj atıp sadece uçak biletlerini almamızı istediler. Mesajda Idata ile başvurmuşsanız Idata dan geliyor ve bir şifre eşliğinde konsolosluktan mesajınız var web adresimizden giriş yapın yazıyor. Şifre ve Pasaport numaranızla giriş yaptığınızda, eksik evraklar diye bir liste çıkıyor. Bizdeki tek istenen evrak; gidiş dönüş uçak bileti satın alınması idi.
Eksik evrağıda tamamlayıp 14:30a kadar konsolosluğa, 16:30a kadar İdataya teslim edebiliyorsunuz.

Benim cuma 14:00 de konsolosluğa teslim ettiğim evraklardan sonra pazartesi öğleden sonra pasaportumu alabileceğim söylendi. Beklemedeyim şuan :)

Size de Bol Şans.

Eksik Evrak : Uçak Bileti Onayı

2011-07-03T10:27:00.000-07:00

Pazartesi öğleden sonra İdata ya verdiğim evrakların ardından, sarı bir kağıt verip cuma öğleden sonra gel pasaportunu al dediler. Tabi bu süreçte cep telefonumun açık olması gerektiğini, eğer eksik bir evrak olursa konsolosluğun direk mesaj atacağını, herhangi bir haber almazsam cuma öğleden sonra direk büroya gelmemi söylediler.
E şimdi 4 tam gün boyunca mesaj ve telefon beklemek, her çaldığında her bip sesi duyduğunda gerilmek filan hiç hoş değil. Yer yer farklı numaradan arayan arkadaşlarımı azarladım, yüreğimi ağzıma getirdiniz diye, yer yer arayan banka ve binumum gereksiz çeyiz mağazası kampanyalarına çemkirdim ne arıyosunuz telefonumu meşgul ediyosunuz diye.. Gergin bir süreç takdir edersiniz ki..

Neyse perşembe saat 15:30 olduğunda bir oh çekmeye hazırlanıyordum konsolosluk kapanmak üzere yaşasııınnn bitti işte bitti yarın vizemi alıcam diye zıplayarak odama girdiğimde cep telefonum bipledi. Sevgili İdata; bir şifre eşliğinde konsolosluktan önemli bir mesajınız var uyarısı göndermişti. Şifreyle sayfaya girmem yaklaşık 5 dakikamı aldı. Pasaport numaramı yazamadım, şifreyi yazamadım, barkodu yazamadım derken ZuZu aradı o da mesajı aldığından sesi titreyerek konuşuyordu..

2011 yılında hala bize bu işkenceyi ve stresi yaşatan insanlara, vizelere, sınırlara, demin bacağımdan sokan sivri sineğe filan lanet olsun !

Herneyse sayfaya giriş yapıp uyarı mesajını okudum da içim rahatladı.

Eksik Evraklar: Gidiş-Dönüş tarihi belirtilmiş uçak bileti rezarvasyon onayı.

Hemen biletlerimizi aldık, koşa koşa konsolosluğa götürdüm ertesi gün.
Bu süreçte ne idata, ne de konsolosluk hiçbir telefona cevap vermeyerek beni benden almış olsada severim Hollandalıları :)

Neden içimin rahatladığına gelince; İdata da beklerken bir çok kişiden duyduğum, otel rezarvasyonlarını satın almanızı isteyebilirler uyarısı idi bizi geren. Evet uçaklar problem değil o uçaklara zaten bineceğiz. Zaten kampanyalı ucuz biletler seçtik. Ama oteller 3-5 yıldız arası buzlu badem ve çikolatalı çilek servisi olan oteller olduğundan çok gergin bir bekleyişti bizimkisi..
Tabiyki ucuz dormlarda yer ayırtmak isterdi gönlüm ama malum önümüz yaz, en diri, en canlı, en mütiş sezon oteller için.. Koyduysan boş yatak bul hostellerde..

Neyseki interrail biletimizin hatrına mı artık, Allah mı yardım etti bilmiyorum otel filan istemediler.. Pazartesi öğlen pasaportunuzu teslim almaya gelin dediler.. Tekrar oyalamazlarsa pazartesi akşamı valiz yapıyor olacağım..

HERŞEYİYLE İNTERRAİL HAZIRLIKLARI : BİLETİYDİ, VİZESİYDİ

2011-06-27T16:11:00.000-07:00

Yarışmaya katıldıktan sonra Zuhalle ( bundan sonraki maceralarda ZuZu diye anılacaktır) tüm işlemleri rotayı filan planlayıp, bu çılgın seyahate birlikte çıkma kararı aldık. Ve bizi hayattan soğutsun diye Hollanda konsolosluğunu seçtik :)

Gerekli belgeler toplandı. Idata ya defalarca gidildi, ay bu nası o nasıl foto nasıl diye soruldu günlerce.
Bursun yatması beklenirken, bir yandan hazırlıklara da başlamıştık tabi ki. Couchsurfingler tarandı, tarihleri uyuşan Summer Universitylerle yazışıldı, uçak biletleri gün be gün takip edildi, € fırlamasın diye dualar edildi filan..

Nitekim bugün ZuZunun pasaportunun bana kargoyla gelmesiyle vize başvuru koşuşturmacamız başlamış oldu.

Saatler süren banka, uçak ve vize için otel rezarvasyonları, ozalitçiden çıktı alma derken öğlen 2 gibi Gençtur a ulaştım. Geçen sene bursiyerlere verilen interrail bileti indirimi ve ISIC kart hediyemi almak için boynumu hafiften sağa yatırıp ben de bursiyerim bu sene kazandım diyip %8 lik indirimimi ve ISIC kartımı alıp hoplaya zıplaya İdata ya koştum. Tabi bu arada henüz bir anlaşmaları yokken bana indirim yapan Gençtur, ve bu indirimi telefonda 2 dakikada şıppadanak onaylatan Özlemcimin katkıları olmasa hiç bir tadı tuzu olmazdı bu biletin :)

Gençtur da benden az biraz bıktı galiba.. Salın şu deliyi gitsin artık diye fazladan indirim verdiler gibi hissettim :)

Neyse efendim gittim İdata ya. Vericem ikimizin pasaportunu, 4 gün sonra alıcam vizemi temiz temiz diye düşünürken 3 te girdiğim ofisten 5: 30 da çıktım. Üstelik İtalya için bekleyen 100 kişi su gibi erirken, benim önümdeki 10 kişi 2,5 saat sürdü :)

Bakalım eğer bugün yarın konsolosluk arayıp, "evladım otur oturduğun yerde gidemezsin bi yere" derse bu hikaye burda biticek. Yeni bi hikaye için vizesiz dünyalara koşacağım :) Şimdilik beklemedeyiz ..

Özlemcimi bugün teşekkür etmek için arayamadım hengameden, sonra da işe gittim( festivallerin aranılan görevlisi olaraktan :) geç döndüm filan gene arayamadım, içime oturdu. Yarın işalah aklım başıma öğlenden önce gelirde ararım ..

Anne Ben Kapak Oldum :)

2011-06-27T15:46:00.000-07:00

Kapak filan olmadım tabiyki hatta gayet iç sayfalara filan haber oldum.
Bu da 3. gazetelere çıkışım olarak arşivlere geçti sanırım. Hatta 23 nisanda bayrağına pasta bulaştığı için bayrağını yalarken gazetecilere poz veren ilkokul öğrencisi hallerimide sayarsak; resmi olarak 4 oldu :)

iç sayfalardan başlayıp yavaş yavaş kapak olucam bence :)

İstanbulda Kaybolamıyorum

2011-06-27T14:09:00.000-07:00

not: Yarışmaya katılmak için yazdığım yazının 9500 karakterlik ilk halidir.

Yurtdışıyla ilgili takıntım takriben 5 yaşındayken başladı. “Büyüyünce ne olacaksın?“ sorusuna “Kanada vatandaşı” cevabını vermemle; ilkokul öğretmenimin, annemi veli toplantısından 1 gün sonra tekrar görüşmeye çağırması aynı güne isabet ediyor. Aşırı yaramazlığımdan anaokulu öğretmenimi ağlatıp, 15 gün sonunda da kendimi anaokulundan attırmış, babamın öğretmen olma torpiliyle aynı sene ilkokula yazılmış, okumayı yazmayı en erken söküp dilekçe yazım tekniklerini sökmüş, Kanada konsolosluğundan kabul cevabı almıştım o gün herhalde. Yoksa hangi mantıklı 5 yıllık organizma doktor veya öğretmen hadi bilemedin avukat olmak yerine daha toplamda 3 mahallesini gördüğü ülkesini değiştirme kararı alır ki? Sağlam dayanaklarım olmalı bence. 2. veli toplantısı sonunda “niye Kanada yavrum?” sorusuna verdiğim “bayrağı çok güzel değil mi yapraklı filan” cevabıyla Kanada dosyası ailem için lise 2 ye kadar kapandı.

Lise 2 de ders çalışmak maksadıyla gittiğim arkadaş evinin bir Kanada mabedi olduğunu keşfedene kadar gayet öss yi düşünen, mimarlık hedefleyen bir gençtim. Abisi Kanada’da okuyan ve ordan artık yapraklı, bayraklı tişört, kupa, anahtarlık, takvim, resim, ot çöp ne bulursa her gelişinde getiren bir kızın odasında öss konusu çalışıyordum. İçinden kahve içtiğim kupada boğulurken, takvim yaprakları üstüme üstüme düşüyordu. Neyse ki annemler tekrar hortlayan “ben burada yaşamiycam Kanada’da okiycam artık, öss ye girmiycem, dershane parasını biriktirelim orda lazım olur” ağlaşmalarımı hiç ciddiye almayıp beni çatır çatır öss ye sokup tutturduğum halde İstanbul dışı diye mimarlığa yollamayıp kimyager yaptılar da biraz içim soğudu. Hayata karşı duruşum değişti, hatta dershane arkadaşlarımdan birinin Kanada’da okumaya başlamasına bile aldırış etmeden 8-9 saat laboratuarda kalabilir aynı deneyi üst üste yıllarca yapabilir hale geldim. Mimariye ilgim de oldukça azaldı bence. Yüksek lisansa başladığım 5 ay öncesi, gidip mimarlık fakültesinde “alın beni yoksa kendimi yakarım” diye yılbaşı kutlamalarında mumların üzerine atlamadım mesela. “Bilimsel tabanlı bir zekanın tasarım alanında başarılı olacağına inanmıyorum bu yüzden seni alamayız” diyen profesörün suratına o kızgın mumu dökmeyip paşa paşa okuluma dönüp kimya mühendisliğine devam ettim bir de üstüne. İnsanoğlu birçok acıyı aşıyor gerçekten inanılmaz bir organizmaya sahibiz. Sanırım şimdi de biyoloji ve anatomiye ilgim kayıyor. =)

Neyse ki lise yıllarında hazin bir şekilde sonlanan elektrogitar çalma deneyimimi, yaptığım ve herkesin hayran kaldığı resimlerimi sırf beni sevmediği için her seferinde yırtıp bunları başkasına çizdirmişsin diye 1 veren ve resmi bırakmama sebep olan öğretmenimi, edebiyat yarışmasında 2. olup, açık ara 1. olmam gerekirdi hep ben birinciydim bunalımıyla yazmayı bırakmamı filan saymazsak, sanata ilgimi kaybetmedim de sonunda üniversite 1 de fotoğrafçılıkla tanıştım. Bir süredir hayata tekrar tutunmamı, saatlerce çanta sırtımda gezip her şeyi fotoğraflamamı ve yazmaya tekrar başlamamı sağlayan bu hobiyle baya seviştik. Tabii bu da yine çok uzun sürmedi.

Üniversitenin ilk yıllarında tekrar sınava girmeyi, okulu bırakmayı, Kanada çok uzak olduğu için kuzey Avrupada bir yere yerleşip arada İstanbul’a tatile gelmeyi düşünerek yer yer alkol destile ediyor, yer yer laboratuarda sabun yapıyordum. Sanıyorum ki bu süreç ülkemizde facebook üyeliğinin ve arkadaş ülke gezme albümlerinin yaygınlaştığı dönemle çakışıyor. Gün geçmiyordu ki Prag’a, Amsterdam’a, Berlin’e giden, Avrupa veya Amerika’nın herhangi bir yerinde okuyan, seyahate giden, oralarda yaptıkları barbekü partilerini, otostop maceralarını ballandıra ballandıra anlatıp dizi dizi fotoğraf albümleri ekleyen arkdaşlarım beni tüm internet aleminden soğutmasın. Fotoğraf makinaları bozulsun, hatta fotoğrafçılık top yekün dünyadan kaldırılsın yasaklansın filan istiyordum. Sinirim bozulup kendi albümlerimi siliyor, onların da facebook hesaplarını hacklemek tüm albümlerini en çirkin çocukluk fotoğraflarıyla değiştirmek istiyordum. Birkaç ufak çaplı denemem olduysa da başaramadım, ben de kendi facebook hesabımı kapatıp, bir müddet internete girmeyi bıraktım. Çünkü Kadıköy’e geçerken bile ardımdan “dikkatli ol ve çok geç kalma” diyen bir annem vardı(Kadıköy’de hala kayboluşum bu cümlenin beynimde yarattığı hezimetten olsa gerek). Bense her gün Finlandiya uçak bileti fiyatlarına ve Helsinki hava durumuna bakıyordum.

Ve böylece son 5 yıllık saplantıma, Finlandiya dosyasına gelmiş bulunuyoruz. Bunu gerçekten hiç deşip kendimi depreştirmek istemiyorum. Onunda bayrağını seviyorum. Piti burunlu, sarışın arkadaşlar edinip o bayrağın önünde hep birlikte fotoğraf çektirip profil resmim yapmak istiyorum hepsi bu. =)

Kuzeye olan aşırı ilgim, her aklıma geldikçe “yanlış iklimde doğdum ben, buralı değilim” veryansınlarım, kabuğuna sığamamış bir tospağa gibi huzursuz huzursuz debelenmem ait olduğum yeri bulamamış olmamdan mı ileri gelir bilmiyordum. Yerleşecek bir yer aramıyordum doğrusu, yerimden gayet memnundum. Bunu anlamam için bir süre yersiz kalmam gerekti ama değdi.

Ve böylece geliyoruz ilk yırt dışı seyahatime. Şaşılacak şekilde İspanya =). Avrupanın en güneyinde ne işim var diye düşündüm ilk başta. Ama gönlü çok geniş bir insan olarak yıllardır vakıflarda, derneklerde gönüllü, bazen de yarı aç yarı tok tabir edebileceğimiz partime işlerde çalışıyor ve yurtiçi fotoğraf gezilerim için para biriktiriyorum hafta sonundan hafta sonuna. Son üyesi olduğum öğrenci forumu sayesinde 5 günlük bir İspanya toplantısı ve 2 günlük ön etkinliğine katılma şansım oldu. Bende kırmızı pasaportlu, çok çok çok öğrenci bir genç olarak bu süreyi 13 güne tamamlayarak vize ve biletimi aldım. Etkinliğin birkaç gün öncesi gidecek, bitiminden sonra da birkaç gün fazladan kalarak yeni arkadaşlarımla paramız ve gücümüz yettiğince ülkeyi gezecektik. Nitekim öylede oldu.

İlk defa tek başıma 1 ay önce tanıştığım ve birçoğunu 2. kez bile görmediğim insanlarla başka bir ülkeye gidecek ve orada yeni 1000 kişiyle tanışacaktım. Gitmeme 1 gece kala sarıldım anneme ağladım. Tamam ağlamadım ya azcık sırnaştım. Duygu sömürüsü filan yaptım. “Ya bi aksilik olurda gelemezsem, param biterde yolda kalırsam, kriz çıkar doğal felaket olur da uçaklar kalkmaz dönemezsem beni özler misin?” gibi şeyler zırvaladım. Kendisi de mantıklı ve makul her ebeveyn gibi tırstığımı anladı ve soğukkanlı davrandı. Bu sömürü bana harcayabileceğim 50 € daha kazandırdı. “Bak bu son ama, bu parayla 13 gün idare et her şey ayarlandı buradan diyosun zaten başka param yok” diye ekleyerek bana sarıldı uyuduk. Bende cüzdanıma ve pasaportuma sarılmış olabilirim emin değilim.

Sempozyum ve toplantıdan arta kalan zamanda Madrid, Barcelona ve Valenciya yı gördüm. Hepsinde 2 şer gün kalabildiğimizden ve geceleri yolculuk edip uyumadığımızdan hem yorucu hem de çok hızlı bir seyahat oldu. Elinde haritayla dolaşıp Sultanahmet nerde diye soran turistlerle sohbet edip “buraya gidin burası çok güzel hatta ben gezdireyim” diye musallat olmuş, konsolosluğu arayan bir tanesine de “ya gel ben burada çay içip arkadaşı bekliycem sende bir çayımı iç” diye çay ısmarlamışlığı filan olan, bu denli turist seven bir bünyede bu sıfat nasıl duracak hep merak etmiştim sonunda öğrenmiş oldum.

Hayatta tadılabilecek en büyük zevkin sırtında 10 kilo çanta, boynunda fotoğraf makinası, üstünde yağmurluk, yanlış bindiğin metrodan inip, İngilizce ve gideceğin yeri bilen bir İspanyol ararken yaşanabileceğini, sabahın 7 sinde bomboş sokakta bir rahip durdurup derdini anlatırken sana gülmesini ve vücut diliyle bir şeyler anlatmaya çalışmasını, tarife uyup tamamen alakasız bir yere gidince galiba yine kaybolduk dediğin anda saklı olduğunu tahmin edemezdim. Hissederdim de konduramazdım; yanımda ki arkadaş yorgunluktan ağlamak üzereyken “ inanabiliyor musun Barcelona sokaklarında kaybolduk, allahım farkında mısın hiçbir yer bilmiyoruz, kimseyi tanımıyoruz, kimse İngilizce konuşmuyor ve uygulayacak hiçbir planımız yok” diye sevinçle zıpladığımda gözlerindeki korkuyu ve şaşkınlığı gördüğümde tam olarak kavradım.

Tüm dişi bünyeler valizler yapıp, elbiseler, topuklular, saç düzleştiriciler koyarken içine; ben sırt çantama 4 tişört, 2 şort, 1 pantolon, 1 yağmurluk koyup uyku tulumumu altına bağlarken bu heyecanın sinyallerini vermiştim hâlbuki. Her sene hadi interraile çıkıyoruz diye aylarca hazırlık yapıp para biriktirmeye çalışıp, her yaz hüsranla dayının yazlığına gidip kuzenleriyle kumda kale yapan bir bünye olarak yanında sürekli tek sıkımlık diş macunu, güncel interrail bileti fiyat listesi, gezilecek yerler rotası çizilmiş Avrupa haritası bulunduran bir gençtim nede olsa.

Hatta geçen yıl tek ders sınavına kalacağımın aralıktan belli olması ( ki sınav temmuzun sonuna denk geliyor nerdeyse), bu bursun hayalini dahi kurma imkânımın kalmamasıyla o haritayı dolabın altına serip üzerine eski kitaplarımı filan dizmiştim. Bu da yetmemiş ben tek ders sınavına ağlaya ağlaya girerken, annem kuzenimi yolcu etmek için gittiği tren istasyonundan beni arayıp interraile çıkan arkaşlarımla karşılaştığını söyleyip telefonu onlara bile vermişti. Diyorum ya işte, insan her şeye dayanıyor neden bilmiyorum ama bir deli gücü geliyor işte.

Şimdi ise çok daha umutluyum, tarihler, yetersiz banka hesapları, sınavlar, vize işlemleri, havanın bir yağıp bir açması bile yoluma taş koyarken çok umutluyum. Çünkü güneyde, hiç aklımda olmayan bir ülkede dolaşırken bile bu denli mutlu olmuş, metro haritasına sarılarak tren garında uyumuş, 5 dakika önce tanıştığı insanlarla başka şehre gitmiş, oralarda kalmış, para azalınca berbat otobüslerde tek gözü açık çantasına sarılıp saatlerce yolculuk etmiş, gecenin 4’ünde kafası bidünyayken cebindeki klavuzdan İspanyolca birkaç cümle öğrenmeye çalışıp başarmış ve gideceği yeri sorup cevabını da otobüslerin durağını da anlamış, cebinde kalan son 5 € ile havaalanına gelmiş, gezgin olmanın, yarını hesaplamamanın, aksine çizdiği rotanın yanından bile geçmeden kafasına göre dolaşmanın tadına bakmıştım. Durum böyleyken hele bir de kuzeyde bir yerlerde sırt çantamla kaybolursam alacağım hazzı hesaplayamıyor, döne döne uyuyamıyorum bu aralar.

Yıllardır hayalini kurduğum, bir sürü kişiyi ikna edip gönderdiğim şu turu herhangi bir manim yokken artık bu yaz bende yapmak, hatta sadece yola çıkmak istiyorum. Nereye gideceğim nerde biteceği önemli değil. Hareket halinde olmak bana yetecek biliyorum. O şehirlerin asırlar önce kurulmuş, onlarca medeniyet değiştirmiş olması bana hiçbir şey ifade etmiyor, çünkü ben henüz onları keşfetmedim, o şehrin kokusunu duymadım, müziğini dinlemedim, insanına sarılmadım, güneşinde yanmadım, soğuğunda üşümedim, anlattıklarını dinlemedim, yollarında kaybolmadım. Benim için yenidünya onlar. İşte bu yüzden her şeyi, her yeri keşfetmek istiyorum. Binlerce yıldır yazılsın, çizilsin, ben tekrar yazmak istiyorum onları, fotoğraflarını kendi bakış açımdan göstermek istiyorum diğer yenidünyalara.

Ve böylece anlıyorum ki ben bir yere ait olmayı değil, kaybolmayı seviyorum.

Ve ne yazık ki artık İstanbul da kaybolamıyorum.

click !! yayınlanan kısa versiyon :)

Genç Gezginler Seyahat Bursu 2011

2011-06-27T14:04:00.000-07:00

20 Haziran günü sıkına sıkıla finallere çalışıp bir yandan da havanın sıcağıyla kavrulurken, Özlem'e mail atıp bursun durumunu sordum. Bugün yarın açıklanıcak gidecek miyim , kalacak mıyım, merağıyla ne ders çalışıyor ne de huzur içinde aylaklık edebiliyordum. Derken Özlem aradı ve bursiyer olacağımı haber verdi. 0 heyecan ve soğukkanlı konuşmamla az kalsın "şaka yaptım burs murs yok sana" dedirtecektim kendisine. Neden sonra kendime geldim ve çığlık çığlığa hiç susmadan konuşup, "ay senin sayfandaki pullar, o fotoğraflar yok mu hastayım onlara hepsi çok manyak ben çok deli kıskanıyorum onları, herbirinde nebiçimde güzel anıların var, dünyayı gezmişsin, ay bende gidicem" diye saydırmaya, ne dediğimi duymamaya başladım da bursu iç huzuruyla bana da vermeye ikna oldu :)

Tabiyki bursu veren sadece Özlem değildi elbet. 15 kişi ortak paydada birleşip bir seçim ve bağış yaptılar. Hatta geçen yılın finalistlerinin de içinde olduğunu öğrendim. Seneye bende elimden gelen tüm desteği vereceğimin sözünü şimdiden vereyim.

GGSB 2011 sonuçları

Genç Gezginler Seyahat Bursu 2011

2011-06-27T13:51:00.000-07:00

Geçen yıl bu aylarda ben lisanstan mezun olmaya çalışırken, bir yandan da interrail planları yaparken rastladım Özlem Pansiyon'a.

Seyahat Özlem için bir yaşam biçimi olmuşken kendisi gibi gezgin olmaya meraklı gençleri yüreklendirmek ve destek olmak için bir kampanya başlattı. Blogundan, ve Hürriyet gazetesinde yayınlanan tanıtımlarla bunu duyuyurarak gençleri bu yarışmaya davet etti. Bense birşeyler yazıp mutlaka katılmalıyım derken, bir yandan bitirme tezimle boğuşuyor, bir yandan 8 dersi nasıl veririm onun hesabını yapıyor, öte yandan da ilk dönemden kalan tek ders sınavım için tarih almaya uğraşıyordum. Nitekim yazdım çizdim sildim bozdum bir daha yazdım bir daha bozdum ama temmuzun sonlarına kadar uzayan okulum ve basan afakanlar yarışmaya katılmama izin vermedi:) geçen yıl gezen birçok gence destek olan "Özlem" (ve destekçiler) bu yılda aynı bursu vermeye karar verdi :)

Bir süredir yazımın yayınlanması, kabul edilmesi aşamasındaydımki sonunda 9. finalist oldum :)

Kazanma isteğim had safhada, ülkeden çıkış için uçak biletlerini seçtim, interrail biletinin hesabını yaptım, kalacak yer ayarlamaya başladım.. tek eksik seyahat bursu :)

o da tamam olduğu an takriben 5 yıldır planladığım seyahati gerçekleştireceğim :)

yazının kendisine şuradan ulaşabildiğiniz gibi yine buradan yorum bırakıp ay ne çok kazanmayı hak ettiğimden filan bahsedebilirisniz :) sonuçta sevgili blog okurlarım sizin de kafanızı şişiriyorum gitçem gitçem diye.. gidiyim de sizi de yanıma aldırırım. öptüm. ;)